Gabriel García Márquez’in yaygın kullanılan bir sözüdür; “İnsanlar plan yapar ve Tanrı onlara güler.” Bazı yörelerde Tanrı yerine, Allah, Kader (Alınyazısı) sözcükleri konularak da söylenir.
Gabriel García Márquez’in yaygın kullanılan bir sözüdür; “İnsanlar plan yapar ve Tanrı onlara güler.” Bazı yörelerde Tanrı yerine, Allah, Kader (Alınyazısı) sözcükleri konularak da söylenir.
Her birimizin yarına dair planları vardır, planı olmayanlar ya yaşamdan umudunu kesenler ya da akıl sağlığı yerinde olmayanlardır. Oysa yaşadığımız zaman içinde, savaşlar, yangınlar, depremler, doğal felaketler insanların kendi istekleri ya da hataları nedeniyle yaptıkları şeyler aynı zamanda hayatımızı değiştiren şeylerdir.
Allah inancı olan insanlar bunları “kader” olarak kabullenip belki de rahat bir nefes almalarını sağlıyorlar. Elbette bu insanların düşünsel bağlamda acılarını azaltmakta, çünkü “yaratandan geldi ona sığınırım” çok şey anlatmakta bu insanlar için. Konumuz insanların inançları değil elbette, isteyen istediği gibi inanmak ve yaşamını öyle yönlendirmekte özgürdürler, ancak doğal felaketler dahil her şeyin sorumlusu önce insanlar olduğunu söylemezsek eksik söz etmiş oluruz.
Son dönemde yaşadığımız yangınlarda, sel felaketlerinde, depremlerde verilen can kayıpları, trafik kazalarındaki uykusuzluklar, dikkatsizlikler, trafik araçlarına bakımsız yola çıkmalar hepsine insan hataları, ihmalleri olarak bakmamız gerekir.
İyi mühendislerle yapılan depremlerde sıfıra yakın can kaybı olmakta, iyi planlanmış çevrecilikle orman yangını ve sel felaketleri sıfıra yakındır.
Bilimin ışığında yapılan her üretim sağlıklı sonuç vermektedir.
Sarhoş araç sürüp, teknik olarak eksikleri olan araçla yola çıkıp, İnşatlarda yeteri kadar teknik standartlara uymayıp dayanıksız binalar dikerek olumsuzluk yaşayıp olumsuzlukların sonucunu Allah’a, kadere bağlamak akıllıca değildir.
Yine Anadolu’da yaygın kullanılan bir söz vardır, “Tedbir bizden, taktir Allah’tan” bu sözden de anlaşılacağı gibi “önce insan hatalarıdır yakan, yıkan, sakat bırakan, öldüren…
Tüm kaza ve felaketlerden etkilenmiş insanların yakınlarına sabır ve dayanma gücü dilemekten ve geride kalanların olanların hatalarından ders çıkarmalarını beklemekten başka bir şey gelmez elimizden…
Bu hafta konuğum şair dostum; Semra Uslu. Uslu, 12 Kasım 1977 yılında Şanlıurfa’da doğdu. Lise öğrenimini Şanlıurfa’da tamamladıktan sonra geçirmiş olduğu beyin rahatsızlığından dolayı İstanbul’a yerleşti.
2000 yılında evlendi. İki çocuğa annesi olan şairimiz üniversiteye ön lisans olarak devam ediyor. Edebiyata olan tutkusu, lise yıllarında yazmış olduğu şiirlerle başladı ve onu kendisi yapan şiirini beyin ameliyatı olduğu hastane odasında yazdı.
Sanata olan ilgisi ile 2009 yılında profesyonel resim çizmeye başladı kompozisyonu kendisine ait birçok resme imza attı.
2020 yılında Kuytu Yayınevinden çıkardığı “Ben Sende Bittim İstanbul” adlı şiir kitabı ile edebiyata adım attı. Van Sesi gazetesi ve Mutenâ dergisinde yazıları ve şiirleri yayımlandı, Büyük İstanbul Gazetesi’nde makale seslendirmeye ve köşe yazarlığı yapmaya devam etmekte.
“Bin Bakışlı Bir Yürek” adlı Antoloji çalışmasında birçok yazar ve şairin yer aldığı kitapta şiiri yayımlandı.
İlk imza gününü Ankara’da, şiir ve müzik dinleti gecesinde gerçekleştirdi.
Bestelenmiş iki şiiri mevcut olan şairimiz aynı zamanda MSG üyesi ve söz yazarı olarak şiirlerini müzikseverlerle buluşturuyor.
İkinci kitabı için hazırlıklarına aralıksız devam ediyor.
BEN SENDE BİTTİM İSTANBUL
Bu akşam;
Ne gökyüzünün yıldızları beni cezbediyor
Ne serin esen rüzgârın
İçimdeki ateşi söndürebiliyor!
Umurumda bile değil
Aşıkların, Ozanların, Şahların, Padişahların
Senin Yedi Tepeli topraklarına,
Yazdıkları şiirler…
Ben Sende Bittim İstanbul
Ben Sende Bittim…
Aldırmıyorum denizinin mavisine
Boğazın şaheserliğine
Sende nefes alamıyorum bu akşam
Gökyüzünü de sevmiyorum geceni de
Hayallerimi gecende bitirdin
Benim çaresiz akıttığım gözyaşlarımı
Sen maviliklerinde sakladın
Ne derman oldun yaralarıma
Ne son verdin acılarıma
Söyle; nasıl seveyim seni?
Ben Sende Bittim İstanbul
Ben Sende Bittim…
Söyle, karanlıklarında
Kaç gözyaşı döken var?
Duyuyor musun haykırışları, yakarışları?
Kime güzel görünmeye çalışıyorsun kime?
Kimler sende kayboldu saydın mı?
Kaç hayat bitirdin gecelerinde?
Kaç masum yürek umutlar bağladı sana?
Kutla kendini müjdesi verilen şehir
Kutla kendini kutlu şehir
Artık ne umudum var yarınlarda ne hayallerim
Ben Sende Bittim İstanbul
Ben Sende Bittim…
Semra Uslu