Merkez Bankası Başkanı Hafize Gaye Erkan ile ilgili, basında ve sosyal medyada çeşitli haberler çıkıyor. Daha doğrusu Babası Erol Erkan’la ilgili çeşitli iddialar var.

Başkan Hafize Gaye Erkan'ın babası Erol Erkan, Banka'nın Özel Kalem, Destek Hizmetleri ve İnsan Kaynakları başta olmak üzere birçok idari biriminin işlerine karıştığı, bu birimlerin başındaki kişilerden bilgi aldığı ve bunlara doğrudan talimat verdiği, özellikle Başkanlık katında çalışan aşçı, garson ve temizlik görevlilerine ağır psikolojik şiddet ve mobbing uyguladığı da iddialar arasında. Olaylar kesinleşmiş değil, sadece iddia ediliyor.

Bu haberleri izlerken, kütüphanemde bulunan, daha önce okumuş olduğum bir kitaptaki bir bölüm aklıma geldi.

Çok genç yaşta bürokraside başarı kazanmış ve daha sonra siyasette bakanlığa kadar yükselmiş bir eski bürokratın anısı ;

“1960 yılında (İTÜ) İstanbul Teknik Üniversitesi’den yüksek inşaat mühendisi olarak mezun oldum. 1961 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü Etüt Proje Fen Heyeti Müdürlüğünde mühendis olarak göreve başladım. Karayolları Genel Müdürlüğü, Türkiye'nin önemli kuruluşlarından biridir. Bu kuruma torpille hiçbir makama gelemezsiniz. Liyakat daime ön plandadır.

Çeşitli şantiyelerde görev yaptım. 27 yaşına gelmiştim. Askere gitmeye hazırlanırken önüme bir atama kararı geldi. “KGM Erzurum 12. Bölge Müdürlüğüne atamanız yapılmıştır”

Çok şaşırdım. Diğer Bölge Müdürleri benden çok daha kıdemliydi. Haberim olmadan yapılan bu atama, hem kurum için hem benim için bir sürpriz olmuştu. Karayollarında Bölge Müdürlüğü önemli bir makamdı, ordudaki generallik bir şeydi. 27 yaşında bu rütbeyi almak, benim için çok önemli bir kazanımdı.

Erzurum’da göreve başladım. Bölge Müdürüne tahsis edilmiş lojman oldukça büyüktü. Bekardım.

Ailemi de yanıma aldım. Babam, İlköğretim Müfettişi idi. Ankara’daki görevini Erzurum Milli Eğitim Müdürlüğüne getirtti. Atatürk dönemi öğretmeniydi.

Babam güçlü bir kişiliğe sahipti. Bulunduğu her çevrede saygı görür, dostluklar kurardı. Bölgede görevli şube müdürlerinin yaşları babamın yaşına yakındı. Bölge lokalinde oyun oynuyor, birlikte yemek yiyorlardı.

Bu beraberliğin sakıncaları olabilirdi.,

Bu arada Fransa’ya teknik bir gezi yaptım. Dönüşte hiç istemediğim işlerle karşılaştım. Babam zaman zaman işlere karışmayı adet edinmiş gibiydi. Bu durumu hızla düzeltmem gerekiyordu. Önce babamın grubundaki kişileri çağırdım ve “Besbelli babamı çok seviyorsunuz. Beraber olmaktan mutlu oluyorsunuz. Erzurum merkezde Güzelyurt Lokantası var. Oranın yemekleri bizim lokalde çıkan yemeklerden daha güzel. Bundan sonra yemeklerinizi orada yersiniz.” dedim

-Babamın grubundakiler “ Müdür bey bunu niye istiyorsunuz “dedi.

-“Size ceza vermem gerekse çok mutlu olurum. Çünkü bölge mensupları müdürün babasıyla düşüp kalkmanın bir ayrıcalık yaratmadığını görürler. Ama ya aksi olursa, sizi ödüllendirmem gerekse, hele bir de o sırada başkalarını cezalandırmış isem, bu personel arasında huzursuzluğa yol açar, benim adaletimden şüphe ederler.”

Sıra geldi bunu babama söylemeye...

Bir gün lojmanda babamla beraberiz. Babama “Ver elini öpeyim” dedim.

Babam “Ne var ki” dedi.

-“Baba bundan sonra sosyal tesislere gitmeseniz iyi olur. Bölgedeki arkadaşlarınızla, Güzelyurt Lokantasında buluşabilirsiniz.”

Babamla arkadaş gibiydik. Ancak sert bir yanı da vardı. Gözleri büyüdü ve sert bir ses tonuyla ;

-“Sen kim oluyorsun da, bana bunları söylüyorsun?”

-“Ben Karayolları 12. Bölge Müdürüyüm”

-”Ben de müdürün babasıyım. Müdür bana emredemez. O benim emrime girer”

-“Babacığım Bölgeye telefon edip, bir kuruluş kanunu getirteyim. Orada makamlar sayılıdır. Bölge müdürünün babası diye bir makam varsa, emrinize girerim.” dedim. Babam ikna olmamıştı. Hiddeti devam ediyordu. Son olarak şunu söyledim.

-Babacığım şu dolaptan bir beyaz kağıt alayım ve KGM 12. Bölge Müdürlüğünden istifamı yazayım, o zaman emrinize girerim.” dedim.

Sakinleşti ve güleç bir ifade ile “Oğlum yine beni ikna ettin. Şartlarını kabul ediyorum.” dedi. Ben de tekrar elini öperek gönlünü aldım.

*****

Yukarıdaki yazılar TESAV Vakfı tarafından yayınlanan “Erol Tuncer-ANILARIM” kitabından alınmıştır. Erol Tuncer, Bürokraside genç yaşta önemli makamlara gelmiş ve yine genç yaşta CHP Gümüşhane Milletvekili olarak TBMM’de görev yapmıştır. Ecevit Hükümetinde İmar ve İskan Bakanlığı ve son olarak CHP Genel Sekreter Yardımcılığı görevinde bulunmuş saygın bir siyasetçidir.

Günümüze ışık tutan güzel bir anı değil mi?