Avrupa kupalarında bu hafta Türk futbolu için farklı hikâyeler yazıldı. Galatasaray, Stuttgart’ı 2-0 yenerek Şampiyonlar Ligi’nde önemli bir galibiyet aldı. Fenerbahçe, Liverpool’u 3-2 mağlup ederek gecenin ses getiren sonuçlarından birine imza attı. Trabzonspor, sahasında Freiburg’a 1-0 boyun eğdi; Beşiktaş ise Glasgow’da Celtic karşısında iki kez eşitliği yakalamasına rağmen son bölümde yediği golle 3-2 kaybetti. Haftanın asıl manşeti ise tanıdık bir ismin Atina’dan yaptığı açıklamayla atıldı.

Jose Mourinho… Yalnızca kenar çizgisinde değil, mikrofonların önünde de başrolü seven bir adam. Real Madrid’in başında AEK deplasmanına çıktı, zorlu maçtan 3-2 galip ayrıldı. Karşılaşma bitti, Portekizli teknik adamın gündeminde bu kez taktik tahtası değil, tribünler vardı. İşte tam da bu yüzden, tek cümlesi bile yeniden gündem olmayı başarıyor.

Mourinho, Atina’daki atmosferi olağanüstü bulduğunu söyledi. Ardından da dikkat çekici şu cümleyi kurdu: “Bildiğim Türkiye atmosferlerine çok benziyordu. Stadın çok büyük bir etkisi var.”

Mourinho, Türkiye’de görev yaptığı dönemde tribünlerin sesini, baskısını ve coşkusunu tanıdı. Fenerbahçe’de geçirdiği günlerin ardından Atina’da benzer bir atmosferle karşılaşınca Türkiye’yi hatırlamış. Demek ki bazı izler kolay silinmiyor. Hele ki Mourinho gibi gittiği her yerde kendisinden söz ettirmeyi bilen birinin hafızasında…

Mourinho’nun söylediği, AEK tribünlerinin kendisine tanıdık gelen bir atmosfer yarattığı. Üstelik devamında, Yunan takımlarının kendi sahalarında taraftar desteğiyle daha güçlü oynadığını, deplasmanda aynı etkiyi yaratmakta zorlandığını da belirtiyor. Yani mesele yalnızca gürültü değil; stadın, taraftarın ve takımın birbirini beslemesi. Bu, futbolun en eski ama en sık unutulan gerçeklerinden biri.

İşin ironik tarafı şu: Mourinho, Türkiye’den ayrılalı zaman geçti ama Türkiye hâlâ onun cümlelerinin içinde. Bir dönem Fenerbahçe’nin başında sahaya çıktığında her sözü olay olmuştu. Şimdi Real Madrid teknik direktörü olarak Atina’dan konuşuyor; yine dönüp dolaşıp Türkiye’ye geliyor. Bizim futbol gündemimizden çıkmış olabilir ama Türkiye, anlaşılan onun futbol hafızasından halen çıkmamış.

Mourinho’nun açıklamasından çıkarılacak güzel sonuç şu: Tribün atmosferi, yalnızca rakibi baskı altına almak için değil, futbolun ruhunu büyütmek için var. Yeter ki coşku sahaya destek olarak yansısın; taşkınlığa, tehdide, düşmanlığa dönüşmesin.

Son bir soru da bize: Bu atmosferi yalnızca büyük maçlarda ve büyük isimler geldiğinde mi hatırlıyoruz, yoksa futbolun her haftasında yaşatabiliyor muyuz?

Kalın sağlıcakla.