Dünya sahnesinde yer almış bazı isimler sadece bir dönemin figürü değil, yaşadığı yüzyılın akışını değiştiren birer kurucu iradedirler. Mustafa Kemal Atatürk, Türk milletinin makûs talihini değiştiren, küllerinden yeniden doğmasını sağlayan ve bunu başarabilen eşsiz bir önderdir.

10 Kasım, Türk Milleti için bir matem günü değil, onun bıraktığı entelektüel ve manevi mirasa sahip çıkmak demektir. 10 Kasım, kurduğu Cumhuriyete ve gösterdiği hedeflere olan sadakati tazelemenin adıdır. 10 Kasım 1938, bedensel bir vedanın tarihi gibi görünse de, fikirlerin, ilkelerin ve çağdaşlaşma ülküsünün ölümsüzleştiği bir zamandır. O, “benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır” derken, ömrünü vakfettiği davanın şahsi varlığından bağımsız, köklü bir medeniyet projesi olduğunu da en baştan tescillemiştir.

Atatürk’ün dehası, sadece askeri başarılarla taçlandırılmış bir komutanlıkla açıklanamaz. 20. yüzyılın başlarında dünya haritasından silinmek istenen can çekişen bir imparatorluğun durumundan, bilime, akla ve bağımsızlığa dayanan yeni bir ulus devlet inşa etmek tarihte nadir görülen bir vizyon gerektirir. O, cephelerde kazandığı zaferleri muasır medeniyetler seviyesine ulaşma idealiyle birleştirerek Türkiye Cumhuriyetini kurmayı başarabilmiştir. 1919’da Samsun’a ayak bastığı andan itibaren tüm hayatını halkının bağımsızlığına adayan bir liderin, milletin inancını ve direniş ruhunu nasıl ateşlediğini bugün daha derin bir şuurla idrak etmekteyiz. Kurtuluş Savaşımızın her safhasında, imkânsızlıklar içerisinde dahi sarsılmaz bir inancın ve stratejik akıl yürütmenin muazzam bir örneği olmuştur. O, sadece topraklarımızı kurtarmakla kalmamış; kul statüsündeki kitleleri birey ve vatandaş kimliğiyle buluşturmuş, egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğu bir rejim kurmuştur.

Cumhuriyet, sadece bir yönetim biçimi değil, aynı zamanda kültürel, hukuki, sosyal ve ekonomik bir aydınlanma devrimidir. Atatürk’ün önderliğinde gerçekleştirilen inkılaplar, Türk toplumunun çağdaş dünya ile entegre olmasını, hurafelerden arınmış aklın ve bilimin rehberliğinde geleceğe yürümesini sağlamıştır. Harf devriminden medeni kanuna, sanayileşme hamlelerinden sanatın ve müziğin kurumsal gelişimine kadar her adım, geleceğin müreffeh Türkiye’sinin temellerini oluşturmuştur.

O, sanatın ve kültürün bir milletin ruhunu besleyen en temel unsurlar olduğunu çok iyi biliyordu. “Milletimizin güzel sanatlar sevgisini her türlü vasıta ve tedbirle besleyerek inkişaf ettirmek lazımdır” diyerek, sanata ve estetiğe verdiği değeri her fırsatta göstermişti. Kurduğu modern kurumlar, konservatuarlar, müzeler ve eğitim yuvaları bu vizyonun somut ispatlarıdır.

Bugün 10 Kasım vesilesiyle Atatürk’ü anarken yapmamız gereken en anlamlı şey, onu sadece bir hatıra olarak yâd etmek değil, fikirlerini ve gösterdiği yolu günümüzün şartlarında doğru tahlil etmektir. Ülkenin karşılaştığı her türlü güçlük karşısında onun “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir” düsturunu rehber edinmek, çalışkanlığı, üretkenliği ve toplumsal barışı esas almak en büyük sorumluluğumuzdur. Onun bıraktığı bu aziz vatan, geçmişte olduğu gibi bugün de milletimizin ortak iradesi ve kararlılığıyla aydınlık yarınlara yürümektedir. Sorumluluk bilincimiz, kültürel köklerimize sahip çıkarken evrensel değerlerle donanmış bir nesil yetiştirmekten geçmektedir.

Saygı, minnet ve sonsuz özlemle…