Üniversite sınavı sonuçları açıklandı.
Aylarca süren hazırlığın, uykusuz gecelerin, denemelerin, yanlışların, doğruların ve umutların ardından öğrenciler sonuç ekranıyla karşılaştı.
Puanlar öğrenildi, başarı sıralamaları görüldü, tercihler yapıldı.
Şimdi sıra beklemekte…
Belki de bu sürecin en zor tarafı tam olarak burası. Çünkü artık öğrencinin elinden gelen büyük ölçüde bitti. Tercih listesi gönderildi ve gelecek, birkaç haftalık bir bekleyişin içine sığdı.
Oysa bir tercih listesine baktığımızda yalnızca üniversite ve bölüm isimleri görürüz. Bir öğrencinin gözünde ise her satırın ardında bir hayal vardır.
Bir şehir…
Bir meslek…
Bir gelecek…
Kimi öğrenci yıllardır hayalini kurduğu tıp fakültesini beklerken kimi başka bir şehirde yeni bir hayatın kapısını aralar.
Çünkü insan geleceğini planlarken her şeyi hesaplayabileceğini düşünür. Oysa hayatın kendine ait bir matematiği vardır.
Bazen “olmadı” dediğimiz şey, yıllar sonra “iyi ki”ye dönüşür.
Bir öğrenci istediği üniversiteye giremez. Başka bir şehre gider. Yeni insanlarla tanışır, yeni kitaplar okur, kendisinin bile farkında olmadığı yönlerini keşfeder. Yıllar sonra geriye dönüp baktığında, “Meğer benim yolum buradan geçecekmiş.” der.
Hayat bazen bizi istediğimiz yere değil, olmamız gereken yere götürür.
Bu nedenle sonuç günü anne babalara ve öğretmenlere büyük bir sorumluluk düşüyor.
Çocuğumuz istediği yere yerleştiğinde onu alkışlamak kolaydır. Asıl mesele, beklediği sonuç gelmediğinde yanında olabilmektir.
“Kaçıncı oldun?” demeden önce,
“Sen nasılsın?”
diyebilmektir.
Sevgili gençler…
Kazandıysanız sevinin, emeğinizle gurur duyun. İstediğiniz yer olmadıysa üzülün; buna hakkınız var.
Ama kendinize “başarısızım” demeyin.
Çünkü hayat, tek bir sınavdan çok daha uzun.
Şimdi bir ekran açılacak.
Bir isim, bir üniversite ve bir bölüm görünecek.
Ama unutmayalım:
Bir sonuç, bir insanın hikâyesini yazmaz.
İnsan kendi hikâyesini yıllar boyunca yazar.
Belki de biz o gün yalnızca bir üniversite sonucunu beklemiyor olacağız.
Hayatın yeni cümlesinin ilk kelimesini bekliyor olacağız.
Devamı yarın...
