Bu olay üzerine hemen bir resmi yazı kaleme alınır ve İstanbul halkına duyurulur. Resmi Tebliğdir; Dolmabahçe Sarayında Atatürk’ün Katafalkı önündeki ihtiram geçidi ilk günlerden beri muntazam bir surette cereyan ederken 17 11. 1938 saat 20 den sonra yüz binden fazla vatandaşın tehacümule husule gelen izdiham neticesi geçit müşkülleşmiş ve gösterilen tehalük yüzünden halk safları arasında artan tazyikın, bir kısmı kadın olmak üzere on bir
vatandaşımızın hayatlarının sönmesine sebep olduğu büyük bir teessürle haber alınmıştır.

Zabıta kuvvetleri, vatandaşların hayat emniyeti için kılavuzluk yapmakta ve halin icap ettirdiği tedbirleri almakta olduğundan bu gibi müessif hadiselerin tekerrürüne mani olmak için zabıta kuvvetlerinin vesayasına riayet edilmesine halkımızdan ehemmiyetle rica olunur.” (Günümüz Türkçesi ile)

Resmî Tebliğdir: Dolmabahçe Sarayı’nda Mustafa Kemal Atatürk’ün katafalkı önündeki saygı geçidi ilk günlerden beri düzenli bir şekilde devam ederken, 17 Kasım 1938 günü saat 20.00’den sonra yüz binden fazla vatandaşın yoğun şekilde bir araya gelmesi sonucu büyük bir kalabalık oluşmuş, bu nedenle geçiş zorlaşmıştır. Yaşanan aşırı izdiham ve kontrolsüz yoğunluk sebebiyle, aralarında kadınların da bulunduğu on bir vatandaşımız hayatını kaybetmiştir. Bu durum büyük bir üzüntüyle öğrenilmiştir. Emniyet güçleri, vatandaşların can güvenliğini sağlamak amacıyla yönlendirme yapmakta ve gerekli tedbirleri almaktadır.

Bu tür üzücü olayların tekrar yaşanmaması için halkımızın emniyet güçlerinin uyarı ve yönlendirmelerine önemle uyması rica olunur.

Olayın Detayları;

Tarih: 17 Kasım 1938 akşamı / saat 20.00 suları (Saray önündeki saat kulesi civarı) Can Kaybı: 11 kişi ezilerek hayatını kaybetmiştir (kaynaklara göre 4ü erkek, 7si kadın veya Müslüman ve gayrimüslim vatandaşlar).

Yaralı Sayısı: Yaklaşık 40 kişi yaralanmıştır. Müdahale: Kalabalık, ancak süvari birlikleri ve itfaiyenin müdahalesiyle kontrol altına alınabilmiştir.

2 Cenaze Töreni: Mustafa Kemal Atatürk’ün cenaze namazı ise 19 Kasım 1938 sabahı saat 08.10'da Dolmabahçe Sarayı’nda kılınmış, ardından naaşı Sarayburnun'dan Yavuz zırhlısına nakledilmek üzere yola çıkarılmıştır.

İzdihama yol açsa da yüz binlerin ziyareti İstanbulluların Atatürk’e olan sevgilerinin bir yansımasıdır. Atatürk'ün naaşı, 19 Kasım 1938'de İstanbul'dan trenle Ankara'ya getirilmiş ve 21 Kasım 1938'de büyük bir törenle Ankara Etnografya Müzesindeki geçici kabrineyerleştirilmiştir.

3 Atatürk’ün gül ağacından tabutu, 4 Kasım günü, geçici kabrinden çıkarılıp müzenin holündeki mermer katafalka konulmuş, bir hafta boyunca sırayla öğrenciler, subaylar ve generaller katafalk başında nöbet tutmuştur. Tabutun açılma günü 9 Kasım 1953, saat 7:30 da komite üyeleri tamam olunca Prof.
Kamile Mutlu; Başlayın talimatını verir.

Tabutun vidaları sökülür. Tahta tabutun içinde madeni bir sanduka bulunmaktadır. Bu sandukada gaz birikmiş olma ihtimali düşünülerek önce bir burgu ile delik açılır. Gaz ya da koku çıkmaz. Taşınma sırasında zarar görmesin diye, naaş ile tabut arasındaki boşluklar talaşla doldurulmuştur. Talaş ıslaktır, bu iyiye işarettir, koruyucu solüsyonun uçup gitmediğini göstermektedir. Profesör Kamile Şevki Mutlu, muşambayı göğüs hizasına kadar açar, vücut parafinli sargılarla örtülüdür, yüzü ıslak pamukla kaplanmıştır.

Sargıları açmaya başlarlar. Herkes nefesini tutmuştur. Çünkü Naaş çürüyüp bozulmuş, çıkan gazlar tabutu patlatmış, nöbetçi er, kokudan bayılmış diye bir sürü söylenti ortada dolaşmaktadır. Kefenin sargıları aralanınca Prof. Kamile Şevki Mutlu, orada bulunanların yardımıyla katafalka çıkıp, pamuk tabakasını yavaşça kaldırır ve Atatürk’ün yüzü ortaya çıkar. Hiç bozulmamıştır. Teni bronz, Altın saçları, rengini kaybetmemiştir. Kalın kaşlarından bir kaç tel kopmuş, sol göz kapağının üstüne düşmüştür. Sakalı hafif uzamış, İnce dudakları yapışıktır. 15 sene önce Dolmabahçe Sarayındaki yatağında uyur gibidir. Ne bozulma, ne kokuşma vardır. Profesör Lütfi Aksu'nun tahniti son derece başarılı olmuştur.

Salondaki herkes Atatürk'ü tek tek gördükten sonra naaş, tekrar solüsyonla ıslatılır, Atatürk’ün başı pamuklarla örtülür ve vücudu beyaz kefenle sarılır. Bütün işlemler bittikten sonra salonda bulunanlar naaşın iki yanından geçip hep bir ağızdan besmele çekerek cesedi yeni tabuta yerleştirirler. Bu tabut da 15 yıl içinde yattığı büyük gül ağacı tabutun içine konulur. Üzeri bayrakla örtüldükten sonra kapağı kapatılır ve Atatürk’ün naaşı 10 Kasım sabahı, 15 yıl önce onu Dolmabahçe'den Ankara'ya taşıyan top arabasına yerleştirilip son durağı olacak Anıtkabire taşınır.