“Ötelerden bir ses geldi, efkâr efkâr vurdu dile
Yağmur oldu döndü sele, vay
Ötelerden bir ses geldi, efkâr efkâr vurdu dile
Yağmur oldu döndü sele, vay

Boşuna ağlar mı insan?
Derdi varsa ağlar insan

Derdin ne Piro, derdin ne Piro?”

Şair, Başar Özdemir’in yazdıklarını ne zaman okusam: Sözleri, Emrah Raşa tarafından yazılan ve Servet Kocakaya’nın ve pek çok sanatçının seslendirdiği bu ezgi gelir aklıma.

Şair, Başar Özdemir; duyguludur, içtendir. Yazdıklarıyla yüreğinize dokunur. Şiirlerinde baştan sona yaşadıklarını şiirleştirmiştir. Şiirleştirmekten öte adeta fotoğrafını çekmiştir.

İnsan ilişkilerinde tam bir beyefendidir. Maddiyata değil maneviyata önem verir. Vefalıdır. Mütevazıdır. En önemlisi de kurduğu “dost” bağında samimidir, kolay kolay koparmaz.

Yayımlanan önceki kitabını da bana göndermişti, okumuştum. Bu inceliği için bir kez de burada gönülden teşekkür ediyorum. Elimdeki ikinci kitabı “AKŞAM OLMUŞTUR “LA GUAIRA’DA”. Önceki kitabı; “AGANTA”da böyle duygu ve yaşanmışlık doluydu, okuduğumda yazdıklarını adeta yaşamıştım.

Hayatın akışı içinde, hem bir işte çalışıp hem de bir şeyler yazıp ortaya koymak oldukça zor bir iş. Hele bir de ekonomik zorluk içindeyseniz, zorluğunuz katmerlenir. Şair, Özdemir, bunların üstesinden gelmiş ve bu koşullarda ikinci kitabını ortaya koymuştur. Bizlere de okumak, yanında olmak düşmektedir.

Her zaman söylediğim gibi; ben eleştirmen değilim. Şair ve şiirleri hakkında ‘eleştiri’ yapamam/yapamam. Çünkü eleştiri, eleştirmenlerin işidir. Olsa olsa kendi anladıklarımı ve düşüncelerimi paylaşabilirim yazarıyla ve okuyanlarımla. Yazdıklarım bu çerçevede değerlendirilmelidir.

Kitaba adını da veren şiir AKŞAM OLMUŞTUR LA GUAİRA’DA ve BABAMA şiirini siz okuyanlarımla paylaşmak isterim.

AKŞAM OLMUŞTUR LA GUAİRA’DA

Akşam olmuştur La Guaira’da

Bir martı yoldaş olmuştur yalnızlığına

Yalnızlık nasıl bir kelime?

Çok uzaklarda

Chavez’in ülkesinde

Yanı başımda askerler

Gemide nöbet bekler

Üzgün bir martı uçuyor gökyüzünde

Nereye baksan deniz

Nereye baksan hasret…

Bir tarafım Venezuela La Guaira’da

Bir tarafım Sulakyurt Yeşilyazı’da bir mezarlıkta

Ölüm oturmuş yanı başımıza

Akşam olmuştur La Guaira’da

Kamaramda Türk Sanat Müziği esintileri

Hasret yüklü gemilerde

Yurttan Sesler vakti

“Cenazemiz nedeniyle kapalıyız” cümlesi kadar

Üzgünüm şimdi

Ve aç kalkıyorum tüm sofralardan

Güvertede yürü dedi kaptan

Bir gün batımında

Belki bir şiir yazarsın

Kalır şiirin senin yokluğunda.

Bir şiirde; aşk varsa, özlem varsa, ayrılık varsa, yas varsa, vefa varsa en önemlisi de sabır varsa daha ne olabilir ki?

BABAMA

Acı bir haber öncesinde

Saçlarının bir gecede ağarmasıdır hayat

Omzunda tanıdık bir el tesellisidir

Bir mezarlıkta

Binlerce şiir

Binlerce öğrenci

Yarıda kalan son romandır.

Artık tüm romanlar yarım kalmıştır

“Suyu Arayan Adam”

Babanın okuduğu son roman, evin bir köşesinde sessizce durur

Haberleri izlemiyorum artık baba

Dünyadan bihaberim

Mezarına geleceğim baba

Çiçekler açmıştır belki mezarında

Duygu yüklü bir şair ve şiirleri için pek çok şey yazılabilir. Şimdilik bu kadarla yetinirken, sizleri, Özdemir’in şiiriyle ve şiirinin bıraktığı duyguyla baş başa bırakmak istiyorum. İki kitabını da edinin okuyun, benim yaşadığım duyguları hissedin isterim.

Sevgili kardeşim, dostum Şair, Başar Özdemir, yeni kitaplarında yeni şiirlerinde buluşmak üzere. Yolun açık, okuyanın anlayanın çok olsun.