6 Şubat 2023…
Kahramanmaraş merkezli depremin olduğu o sabah, hepimiz aynı cümleyle uyandık:
“Deprem oldu!”
Zonguldak’ta, Z Haber’de görevdeydim. Genel Yayın Yönetmenimiz Atilla Abi’nin mesajı düştü telefonuma. “Nerede abi, kaç şiddetinde?” diye sorduk. Aklımızda bu kadar büyük bir yıkım yoktu. Hani olur ya… “Sallandı geçti” sandık.
Ama geçmemişti.
Sistemleri açtık, sosyal medyaya girdik. İlk görüntüler, ilk videolar… İnsan aklının almakta zorlandığı sahneler. Yıkılmış binalar, yardım çığlıkları, karanlıkta bekleyen insanlar… O an anladık; biz enkaz altında değildik belki ama oturduğumuz yerden o korkuyu, o çaresizliği iliklerimize kadar hissediyorduk.

Dakikalar saatlere, saatler günlere döndü. Arama kurtarma çalışmaları sürüyordu. Biz ekran başında, telefonda, gelen her bilgiyi teyit etmeye, doğruyu aktarmaya çalışıyorduk.
Ve sonra Zonguldak’ın adı bir kez daha sorumlulukla anıldı.
Madencilerin şehri…
Zonguldaklı madenciler, deprem bölgelerine doğru yola çıktı. Yeraltında çalışmaya alışkın o insanlar, bir kez daha karanlığa girmeye hazırdı. Bu kez kömür için değil, hayat için.
Onlardan görüntüler gelmeye başladı. Enkazdan yükselen sesler, titreyen eller, sessiz bekleyişler… Ve bir fotoğraf.
Küçük bir beden enkazdan çıkarılıyor. Yorgun, kömür karası ellerin arasında…
Ve o küçük beden, madenciye bir tebessüm bırakıyor.
Aradan üç yıl geçti.
Ama o kare, hâlâ gözümün önünde.
O gülümseme; umudun fotoğrafıydı belki de. Herkes için değil ama bazıları için hâlâ bir umut vardı. Kimileri kurtarıldı, kimileri kurtarılamadı. Aynı sokakta, aynı binada, aynı saatlerde… Hayat birine devam dedi, diğerine sus dedi.
Deprem bize bir kez daha şunu hatırlattı:
Hayat çok ince bir çizgi.
Ve bazen bir tebessüm, tonlarca betonun altından bile çıkabiliyor.
Hayatını kaybedenleri unutmuyoruz.
Geride kalan ve bu acıyla yaşamaya devam edenlere sabır diliyorum.
Ve o enkazların arasında insanlığıyla iz bırakan herkesi… özellikle de madencileri… saygıyla anıyorum.
Bazı fotoğraflar vardır; haber değildir artık.
Hafızadır. Vicdandır.
Ve asla unutulmaz.