GONCAGÜL KONAŞ
Keçiören’de Yunus Emre Yerleşkesi, Türkiye’nin farklı dönemlerinde çocuk yuvaları ve yetiştirme yurtlarında büyüyen bireylerin anlamlı buluşmasına ev sahipliği yaptı.
Sonsöz Gazetesi’nden Goncagül Konaş’ın haberine göre; 1950’li yıllardan 1980’lere uzanan kuşaklardan gelen katılımcılar, 6’ncı kez düzenlenen etkinlikte bir araya gelerek hem anılarını tazeledi hem de yetiştirme yurdu deneyiminin hayatlarına etkisini değerlendirdi. Duygusal anlatımların öne çıktığı buluşmada, geçmişin zorlukları kadar dayanışma, mücadele ve Cumhuriyet değerleri de ortak payda olarak öne çıktı.
DOĞDUĞUM GÜN HASTANEYE BIRAKILMIŞIM”
Emekli Astsubay Sabahattin Ünal, hayat hikâyesini anlatırken, kimliğine ve geçmişine dair bilinmezliklerin hâlâ zihninde yer ettiğini söyledi. Ünal, “Ben resmi kayıtlara göre 06.09.1956 yılında dünyaya gözlerimi açmışım. Doğduğum gün Ankara Sami Ulus Çocuk Hastanesine bırakılmışım. 6 ay hastaneden alınmayınca koruma kararım alınmış.” dedi.
Cumhuriyet’in ilk sosyal kurumlarından biri olan Keçiören’deki Atatürk Çocuk Yuvası’na alındığını belirten Ünal, yıllar geçmesine rağmen kökenine dair soruların yanıt bulmadığını şu sözlerle dile getirdi: “Ne zaman doğdum, nerede doğdum, kimliğimde yazılan baba, anne adı ne kadar doğru? 70 yaşında olmama rağmen aklımdan çıkmayan deli sorular.”
1963 yılında Ayaş Yetiştirme Yurdu’na gönderildiğini aktaran Ünal, o dönemde devletin koruyucu yüzünü hissettiğini belirterek, “Yetiştirme yurdunda büyümek bana yaşam boyunca ayakta kalmayı öğretti. Vatan sevgisi, Cumhuriyet ve Atatürk sevgisini öğretti.” ifadelerini kullandı.
“YURT ÇOCUKLARI BİRBİRİNE KENETLENİRDİ”
Yetiştirme yurtlarında büyüyen çocukların güçlü bir dayanışma kültürü geliştirdiğine dikkat çeken Ünal, “Biz yurt çocukları hangi ortamda olursa olsun birbirimize kenetlenmeyi öğrendik.” dedi. Günümüzde uygulanan çocuk evleri modeline de değinen Ünal, bu sistemin çocukları toplumsal hayattan izole edebildiğini savunarak, “Sevgi ve çocuk evlerinde büyüyen çocuklar, bulundukları yerlerde toplumdan uzak bireyler olarak yaşamaktadırlar.” değerlendirmesinde bulundu.
“TANIMADIĞIMIZ İNSANLARA ‘ANNE’ DEDİK”
Muzaffer Ünlü ise yetiştirme yurdu kuşağının ortak duygularını çarpıcı ifadelerle özetledi. Ünlü, “Türkiye’nin dört bir köşesinde daha hayatı tanımadan bir araya gelmiş gül yüzlü çocuklar, tanımadığı bir ortama alışmaya çalıştı. Tanımadığı insanlara ‘abi’, ‘baba’, tanımadığı kadınlara ‘anne’ dedi.” diye konuştu. Yurt ortamının disiplin ve paylaşım üzerine kurulu olduğunu vurgulayan Ünlü, “Disiplinle yoğrulmuş, paylaşmayı ilke edinmiş, ana baba yerine arkadaş kimliğini benimsemiş bizleriz, hepsi bu.” ifadelerini kullandı.
Haberin daha geniş ve detaylı halini Sonsöz Gazetesi’nde okuyabilirsiniz.
