Çocuğunun çantasını hazırlayan, ödevini takip eden, öğretmeninden sürekli hesap soran, her başarısızlığında başkasını suçlayan velilere bir gerçeği hatırlatmak gerekiyor: Siz çocuğunuzun yerine yaşadıkça, o kendi hayatını yaşamayı öğrenemeyecek.
Çocuğunuzun her eksiğini kapatmak, her hatasını telafi etmek, her sorumluluğunu üstlenmek iyi ebeveynlik değildir. Bazen yalnızca onun sorumluluk almasını engellemektir.
Öğretmen çocuğunuza her şeyi öğretemez; veli de onun yerine öğrenemez. Eğitim, sorumluluğun sürekli başkasına devredildiği bir süreç değildir.
Çocuğunuzun başarısızlığında hemen öğretmeni suçlamadan önce kendinize sorun: Ona sorumluluk almayı mı öğrettiniz, yoksa her işini onun yerine yapmayı mı seçtiniz?
Çocuğunuzun elinden tutun ama hayatını sırtınızda taşımayın. Çünkü sizin sürekli peşinden koştuğunuz çocuk, bir gün kendi başına yürümek zorunda kalacak.
