“Erken teşhis hayat kurtardığı gibi ağlamamıza da gülmemize de sebep olabilir” sözü, hem tıbbi hem de duygusal açıdan çok derin bir anlam taşır.
Sonsöz Gazetesi’nden Çavuş Işık’ın haberine göre; öncelikle erken teşhis, bir hastalığın başlangıç aşamasında fark edilmesidir. Özellikle kanser, kalp hastalıkları veya diyabet gibi ciddi rahatsızlıklarda hastalık ilerlemeden konulan tanı, tedavi sürecini kolaylaştırır ve başarı oranını ciddi şekilde artırır. Bu nedenle erken teşhis çoğu zaman hayat kurtarır. Çünkü zaman, sağlık söz konusu olduğunda en kritik faktördür.
Ancak erken teşhis her zaman yalnızca fiziksel bir durum değildir; aynı zamanda güçlü bir duygusal deneyimdir. Bir insan henüz kendini iyi hissederken aldığı bir teşhis haberi, onu sarsabilir. “Ben daha iyiydim, nasıl olur?” düşüncesi kişide korku, kaygı ve üzüntü oluşturabilir. Bunun sonucunda oluşacak sıkıntıların ve üzüntülerin ne kadar kendisini seven kişiler üzerinde oluşacak durumları da göz önüne getirmemiz gerekmektedir. İşte bu yüzden erken teşhis bazen ağlamamıza sebep olabilir. Çünkü gerçeklerle yüzleşmek her zaman kolay değildir.
Öte yandan, erken fark edilen bir hastalığın tedavi edilebilir olduğunu öğrenmek ya da küçük bir sorunun büyümeden kontrol altına alınması kişiye büyük bir rahatlama verir. “İyi ki zamanında öğrenmişim” düşüncesi umut ve şükür duygusunu beraberinde getirir. Bu da insanın gülmesine, umutlanmasına ve hayata daha sıkı sarılmasına neden olabilir.
Aslında burada şunu anlayabiliriz;
Erken teşhis sadece tıbbi bir kavram değil, aynı zamanda bir bilinç ve sorumluluk meselesidir. Kontrolleri aksatmamak, belirtileri ciddiye almak ve korkudan kaçmamak, geleceğe yapılan bir yatırımdır. İlk anda zorlayıcı olsa bile, erken bilmek çoğu zaman geç öğrenmekten çok daha değerlidir.
Haberin daha geniş ve detaylı halini Sonsöz Gazetesi’nde okuyabilirsiniz.