Japonya, Almanya ve İspanya’dan bilim insanlarının yürüttüğü araştırma, kedilerin idrarında her bireye özgü bir “kimyasal imza” bulunduğunu ortaya koydu. Kedilerin bu kokuyu aylar sonra bile hatırlayabildiği belirlendi.
EurekAlert’te yer alan habere göre, Japonya’daki Iwate Üniversitesi öncülüğünde oluşturulan uluslararası araştırma ekibi, davranış deneyleri ile kimyasal analizleri birleştirerek kedilerin birbirlerini kokularından nasıl ayırt ettiğini inceledi.
Araştırmanın ilk aşamasında kedilere başka kedilerden alınan idrar örnekleri koklatıldı. Aynı örnek art arda sunulduğunda kedilerin koklama süresinin giderek azaldığı görüldü. Ancak farklı bir kediye ait idrar sunulduğunda hayvanların ilgisi yeniden arttı.
Kokuyu aylar sonra bile hatırladılar
Bilim insanları, kedilerin daha önce karşılaştıkları idrar kokularına aylar sonra da daha az tepki verdiğini belirledi. Bulgular, her kedinin idrarında kendine özgü bir kimyasal işaret bulunduğuna ve kedilerin bu işareti uzun süre hatırlayabildiğine işaret etti.
Bunun üzerine araştırmacılar, bireysel koku tanımada rol oynayabilecek idrar moleküllerini belirlemek için ayrıntılı kimyasal analizler gerçekleştirdi.
Her kedinin kendine özgü bir “koku imzası” var
Analizler sonucunda, kedilerin idrarındaki dallanmış zincirli yağ asitlerinin bileşiminin bireyler arasında farklılık gösterdiği tespit edildi. Araştırmacılar, nispeten kararlı olan bu yağ asidi profilinin her kediye özgü ayırt edilebilir bir “kimyasal imza” oluşturabileceğini bildirdi.
Çalışmaya göre söz konusu yağ asitleri, kedilerin böbreklerindeki özel yağ metabolizmasıyla bağlantılı olarak oluşuyor ve idrar yoluyla dışarı atılıyor. Davranış deneyleri de kedilerin bu farklı kimyasal profilleri birbirinden ayırt edebildiğini gösterdi.
Diğer kedigillerde de farklılık gösterdi
Araştırma ekibi; aslan, kaplan, leopar, jaguar ve vaşak gibi farklı kedigil türlerinden alınan örnekleri de inceledi. Aynı yağ asidi profillerinin bu hayvanlarda da bireyler arasında değiştiği ortaya çıktı.
Ancak bilim insanları, yabani kedigillerin birbirlerini tanımak için bu kimyasal farklılıklardan yararlanıp yararlanmadığının henüz bilinmediğini vurguladı. Bu sorunun yanıtlanması için yeni davranış deneylerine ihtiyaç duyulduğu belirtildi.
