Marmara Belediyeler Birliği (MBB), İstanbul’daki mahallelerin yaşam koşullarını karşılaştıran “İstanbul’da Mahalle Düzeyinde Yaşam Kalitesi Endeksi” araştırmasının sonuçlarını yayımladı.

TÜBİTAK 3005 Programı kapsamında desteklenen araştırmada, İstanbul’un 39 ilçesinde nüfusu 2 bin ve üzerinde olan 745 mahalle incelendi.

Çalışmada yaşam kalitesi; demografi ve sosyal yapı, eğitim, sağlık, gelir ve refah, sosyal yaşam, çevre ve yeşil alan, kentsel altyapı, afet direnci ve ulaşım gibi alanları kapsayan 11 alt endeks ile 107 gösterge üzerinden değerlendirildi.

LEVENT 100 PUANLA İLK SIRADA

Araştırmanın sonuçlarına göre Beşiktaş’a bağlı Levent Mahallesi, 100 puanla İstanbul’da yaşam kalitesi endeksinin ilk sırasında yer aldı. Levent’i 95,5 puanla Şişli’nin Teşvikiye Mahallesi izledi.

Yaşam kalitesi endeksinde ilk 10 sıraya giren mahalleler şöyle sıralandı:

  1. Beşiktaş – Levent
  2. Şişli – Teşvikiye
  3. Şişli – Harbiye
  4. Kadıköy – Caddebostan
  5. Beşiktaş – Nisbetiye
  6. Kadıköy – Fenerbahçe
  7. Beşiktaş – Bebek
  8. Beşiktaş – Etiler
  9. Beykoz – Acarkent
  10. Şişli – Esentepe

Görüntü 222-1

Cumhurbaşkanlığından Atama Kararları: Çok Sayıda İsim Değişti!
Cumhurbaşkanlığından Atama Kararları: Çok Sayıda İsim Değişti!
İçeriği Görüntüle

ALT SIRALARDA KENTİN ÇEPERLERİ BULUNUYOR

Endeksin alt sıralarında ise ağırlıklı olarak İstanbul’un çeperlerinde bulunan ve kentsel hizmetlere erişimin daha sınırlı olduğu mahalleler yer aldı.

Yaşam kalitesi endeksinde en düşük sırada bulunan 10 mahalle şöyle:

  1. Sultanbeyli – Hamidiye
  2. Silivri – Çanta Balaban
  3. Arnavutköy – Adnan Menderes
  4. Çatalca – Gökçeali
  5. Arnavutköy – Fatih
  6. Sultanbeyli – Yavuz Selim
  7. Pendik – Ramazanoğlu
  8. Sultanbeyli – Mecidiye
  9. Başakşehir – Şahintepe
  10. Pendik – Ertuğrul Gazi

AYNI İLÇEDEKİ MAHALLELER ARASINDA DA FARK VAR

Araştırmada, İstanbul’daki yaşam kalitesinin yalnızca merkez ve çeper ayrımına göre şekillenmediğine dikkat çekildi. Aynı ilçe sınırları içinde bulunan mahalleler arasında da belirgin farklılıklar olduğu tespit edildi.

Bu nedenle ilçe ortalamalarının bazı eşitsizlikleri görünmez hale getirebildiği belirtildi. Hizmet, yatırım ve kaynak dağılımına ilişkin kararlarda mahallelerin ihtiyaçlarının ayrı ayrı değerlendirilmesi önerildi.

Araştırmanın gösterge seti hazırlanırken literatür taramasının yanı sıra 72 uzmanın görüşünden yararlanıldı. Veriler, resmi kurumlar ile yerel yönetimlerin idari kayıtlarından derlendi. Çalışmanın ayrıntılarına ulaşılabiliyor.

Muhabir: Haber Merkezi