Bazı hikâyeler vardır… Başlangıcı sade, hatta sıradan görünür ama ilerledikçe insanın içine işleyen bir anlam kazanır. A Milli Takım’ın 2026 Dünya Kupası yolculuğu da tam olarak böyle bir serüvene dönüştü.
Gürcistan deplasmanında gelen 3-2’lik galibiyet, umut dolu bir girişti. Ancak Konya’da İspanya karşısında yaşanan 6-0’lık ağır yenilgi, bu hikâyenin yönünü değiştiren sert bir eşikti. O gece sadece skor değil, özgüven de yara aldı. Ya o yenilginin ağırlığında kaybolacaktık ya da oradan güç devşirecektik.
Neyse ki tercih edilen yol ikinci oldu. Sofya’da Bulgaristan’a karşı elde edilen 6-1’lik galibiyet, bir toparlanmadan çok daha fazlasını ifade ediyordu. Bu, “biz buradayız” diyen bir takımın güçlü sesiydi. Devamında gelen sonuçlar, artık rastlantının değil, bilinçli bir inşanın ürünüydü. İspanya deplasmanında alınan 2-2’lik beraberlik ise bu dönüşümün en net fotoğrafıydı.
Bu tablonun arkasında ise Vincenzo Montella gerçeği var. Onun gelişiyle birlikte Milli Takım’da yalnızca sistem değil, bakış açısı da değişti. Sahada ne yaptığını bilen, birbirini tamamlayan ve aynı hedefe yürüyen bir yapı oluştu. Artık bireysel parıltılar değil, ortak akıl ön planda.
Hakan Çalhanoğlu’nun liderliği, Arda Güler’in üretkenliği, Kenan Yıldız’ın dinamizmi ve Kerem Aktürkoğlu’nun son vuruşları, aynı hikâyenin tamamlayıcı unsurları haline geldi.
Play-off süreci ise bu takımın karakterini ortaya koyduğu etaptı. Romanya ve Kosova alınan alınan tek gollü galibiyetler, skordan çok daha büyük anlam yüklüydü. İki maçta da kalemizin gole kapanması, Ay Yıldızlıların artık oyunun savunma tarafını da benimsediğini gösterdi. Çünkü kalıcı başarı, önce sağlam durmaktan geçer.
Bu takımın en dikkat çekici yanı ise geçmişe yaslanmaması. 2002 ruhunu duymuş ama onu yaşamamış bir nesil var sahada. Bu da onları daha cesur, daha iştahlı kılıyor. Korkmadan, kazanmaya odaklanan bir yapıdan söz ediyoruz.
Şimdi sırada çok daha büyük bir sınav var: 2026 Dünya Kupası’nda ABD, Avustralya ve Paraguay ile aynı gruptayız. Kolay değil, kimse kolay olduğunu söyleyemez. Ama bu takımın sahip olduğu disiplin, tempo ve birlikte oynama alışkanlığı, bu zorluğu aşabilecek en önemli kozlar. Bu nedenle, gruptan çıkmak ulaşılmaz bir hedef değil. Özellikle ABD karşılaşması belirleyici olacak gibi görünüyor. Sonrası ise tamamen sahadaki iradeye kalmış bir yolculuk.
Çünkü artık o eski çekingen takım yok. Büyük sahneden kaçmayan, tam tersine orada kendini bulan bir Milli Takım var. Haydi Bizim Çocuklar, size inancımız tam. Yarım bıraktığınız hikâyeyi tamamlamak için sahne sizi bekliyor.
Kalın sağlıcakla.