“Ötelerden bir ses geldi, efkâr efkâr vurdu dile
Yağmur oldu döndü sele, vay
Ötelerden bir ses geldi, efkâr efkâr vurdu dile
Yağmur oldu döndü sele, vay
Boşuna ağlar mı insan?
Derdi varsa ağlar insan
Derdin ne Piro, derdin ne Piro?”
Şair, Başar Özdemir’in yazdıklarını ne zaman okusam: Sözleri, Emrah Raşa tarafından yazılan ve Servet Kocakaya’nın ve pek çok sanatçının seslendirdiği bu ezgi gelir aklıma.
Şair, Başar Özdemir; duyguludur, içtendir. Yazdıklarıyla yüreğinize dokunur. Şiirlerinde baştan sona yaşadıklarını şiirleştirmiştir. Şiirleştirmekten öte adeta fotoğrafını çekmiştir.
İnsan ilişkilerinde tam bir beyefendidir. Maddiyata değil maneviyata önem verir. Vefalıdır. Mütevazıdır. En önemlisi de kurduğu “dost” bağında samimidir, kolay kolay koparmaz.
Yayımlanan önceki kitabını da bana göndermişti, okumuştum. Bu inceliği için bir kez de burada gönülden teşekkür ediyorum. Elimdeki ikinci kitabı “AKŞAM OLMUŞTUR “LA GUAIRA’DA”. Önceki kitabı; “AGANTA”da böyle duygu ve yaşanmışlık doluydu, okuduğumda yazdıklarını adeta yaşamıştım.
Hayatın akışı içinde, hem bir işte çalışıp hem de bir şeyler yazıp ortaya koymak oldukça zor bir iş. Hele bir de ekonomik zorluk içindeyseniz, zorluğunuz katmerlenir. Şair, Özdemir, bunların üstesinden gelmiş ve bu koşullarda ikinci kitabını ortaya koymuştur. Bizlere de okumak, yanında olmak düşmektedir.
Her zaman söylediğim gibi; ben eleştirmen değilim. Şair ve şiirleri hakkında ‘eleştiri’ yapamam/yapamam. Çünkü eleştiri, eleştirmenlerin işidir. Olsa olsa kendi anladıklarımı ve düşüncelerimi paylaşabilirim yazarıyla ve okuyanlarımla. Yazdıklarım bu çerçevede değerlendirilmelidir.
Kitaba adını da veren şiir AKŞAM OLMUŞTUR LA GUAİRA’DA ve BABAMA şiirini siz okuyanlarımla paylaşmak isterim.
AKŞAM OLMUŞTUR LA GUAİRA’DA
Akşam olmuştur La Guaira’da
Bir martı yoldaş olmuştur yalnızlığına
Yalnızlık nasıl bir kelime?
Çok uzaklarda
Chavez’in ülkesinde
Yanı başımda askerler
Gemide nöbet bekler
Üzgün bir martı uçuyor gökyüzünde
Nereye baksan deniz
Nereye baksan hasret…
Bir tarafım Venezuela La Guaira’da
Bir tarafım Sulakyurt Yeşilyazı’da bir mezarlıkta
Ölüm oturmuş yanı başımıza
Akşam olmuştur La Guaira’da
Kamaramda Türk Sanat Müziği esintileri
Hasret yüklü gemilerde
Yurttan Sesler vakti
“Cenazemiz nedeniyle kapalıyız” cümlesi kadar
Üzgünüm şimdi
Ve aç kalkıyorum tüm sofralardan
Güvertede yürü dedi kaptan
Bir gün batımında
Belki bir şiir yazarsın
Kalır şiirin senin yokluğunda.
Bir şiirde; aşk varsa, özlem varsa, ayrılık varsa, yas varsa, vefa varsa en önemlisi de sabır varsa daha ne olabilir ki?
BABAMA
Acı bir haber öncesinde
Saçlarının bir gecede ağarmasıdır hayat
Omzunda tanıdık bir el tesellisidir
Bir mezarlıkta
Binlerce şiir
Binlerce öğrenci
Yarıda kalan son romandır.
Artık tüm romanlar yarım kalmıştır
“Suyu Arayan Adam”
Babanın okuduğu son roman, evin bir köşesinde sessizce durur
Haberleri izlemiyorum artık baba
Dünyadan bihaberim
Mezarına geleceğim baba
Çiçekler açmıştır belki mezarında
Duygu yüklü bir şair ve şiirleri için pek çok şey yazılabilir. Şimdilik bu kadarla yetinirken, sizleri, Özdemir’in şiiriyle ve şiirinin bıraktığı duyguyla baş başa bırakmak istiyorum. İki kitabını da edinin okuyun, benim yaşadığım duyguları hissedin isterim.
Sevgili kardeşim, dostum Şair, Başar Özdemir, yeni kitaplarında yeni şiirlerinde buluşmak üzere. Yolun açık, okuyanın anlayanın çok olsun.