Sosyal Psikolog olan David Dunning ve Justen Kruger, bir konuda yetersiz olan insanların, yeteneklerini abartarak kendilerini yetkin sanmaları ve yeteneksizlerini farkedememeleri bilişsel önyargısını, günümüz diliyle "cahil cesareti" olarak nitelemiş.
Birilerinin sosyal medyadan öğrendikleri saçma sapan ve dayanaksız bilgilerle koskoca bilim insanlarına hadsizlik yapması bu yüzden.
Milletin verdiği oyla milletin vekili olanlardan bazılarının, edindikleri ayrıcalıklarla kendini imparator zannetmesi de bu yüzden.
Her gece televizyon ekranlarında, ayakkabıcılık, deprem, sebze yetiştiriciliği, halıcılık, dış politika, dış ticaret, kaportacılık hakkında aynı tonda ve aynı bilmişlikle konuşanların tavrı da bu yüzden.
Eğitimci olmayanların eğitim hakkında, ekonomist olmayanların ekonomi hakkında, asker kaçaklarının, evlatlarını anca bedelli askerliğe gönderenlerin askerlik hakkında hiç erinmeden, çekinmeden ahkam kesmesi de bu yüzden.
Kitap okumadan, kitap yazanların, inandığı kitabı bırakın anlamayı, hiç okumadan din alimi olanların, kimseyi dinlemeden herkes hakkında her şeyi bildiği zannedenlerin edepsizliği de bu yüzden.
Orasını burasını açarak edindikleri beyni donunda gelişen kitleyle kendilerini her konuda yetkin zannedenlerin, baba parasıyla bir yerlere gelip kanaat önderi tavrı takınanların garipleri de bu yüzden.
Hiç çekmediği acılar, sınanmadığı sınavlar, bilmediği çaresizliklerle ilgili bilgelik dolu konuşmalar yapanların zavallığı da bu yüzden.
Demem o ki, cahile cahil olduğunu hatırlatmazsan daha da cesaretlenir, cesaretlendikçe de önü alınmaz bir çığ gibi ezdikçe ezer. Ya sohbeti kesin ki o zaman konuşacak pek kimseniz kalmaz ya da yüzlerine vurun. Gerçi o zaman da pek kimseniz kalmaz ya neyse. Haydi kalın sağlıcakla.