TÜRKİYE ZİRAATÇILAR DERNEĞİ’NDEN 2021 YILI TARIM SEKTÖRÜ DEĞERLENDİRMESİ “ÖNLEM ALINMAZSA SORUNLAR KATLANARAK DEVAM EDECEK”

0
126

Türkiye Ziraatçılar Derneği (TZD) Genel Başkanı Hüseyin Demirtaş, özellikle pandeminin de etkisiyle tarım sektöründe yaşanan sorunlar ve 2021 yılı içinde meydana gelen kuraklık ve orman yangınlarının tarım sektörüne verdiği zararlara yönelik bir toplantı gerçekleştirdi.

ESMA ALTIN– TZD Genel Başkanı Hüseyin Demirtaş, hem pandeminin etkisi hem 2021 yılı içinde yaşanan kuraklık ve orman yangınları hem de döviz kurundaki hareketliliğin etkisiyle tarım sektöründe oluşan olumsuzlukları ve çiftçilerin sıkıntılarını dile getirmek amacıyla 2021 yılı tarım sektörü değerlendirme toplantısı düzenledi. Tarım sektöründe kronikleşmiş sorunların 2021 yılı içerisinde giderek arttığını ve ciddi boyutlar kazandığını kaydeden Demirtaş, pandeminin ekonomi üzerindeki etkisini devam ettirmesinin yanında kuraklığın tarımsal üretime büyük zarar verdiğini önemle vurguladı. Demirtaş: “Kuraklık nedeniyle Mardin’de ekili tarım arazilerin yüzde 35’i, Diyarbakır’da yüzde 80’i, Urfa’da ise yüzde 40’ı kuraklıktan ciddi biçimde etkilenmiştir. Kuraklık, hububat başta olmak üzere birçok üründe önemli hasara, dolayısıyla rekolte düşüşlerine yol açmıştır.” dedi.
‘KURAKLIK BÜYÜK REKOLTE DÜŞÜŞLERİNE YOL AÇTI’
2021 yılı içinde yaşadığımız meteorolojik kuraklığın tarımsal üretimi düşürdüğüne ve büyük bir rekolte kaybına yol açtığına dikkat çeken Demirtaş, sözlerine şöyle devam etti; “Bu yıl yaşadığımız meteorolojik kuraklık yurt çapında etkisini gösterirken, en çok zararı Konya Ovası’ndaki hububat bitkilerine ve Şanlıurfa ovasındaki baklagil ürünlerine vermiştir. Normal ekim sezonunda düşen yağış miktarından yüzde 30 ila 40 oranında daha az yağış alan Konya Ovasında kıraç arazilerde bazı tarlalar hasat edilmemiş, bazılarında da 50 ila 200 kilo arasında değişen verim alınmıştır. Konya’da 3 milyon ton civarında beklenen buğday-arpa rekoltesinin bu yıl 2 milyon ton civarında olduğu tahmin edilmektedir. Yine kuraklık nedeniyle Mardin’de ekili tarım arazilerin yüzde 35’i, Diyarbakır’da yüzde 80’i, Urfa’da ise yüzde 40’ı kuraklıktan ciddi biçimde etkilenmiştir. Kuraklık, hububat başta olmak üzere birçok üründe önemli hasara, dolayısıyla rekolte düşüşlerine yol açmıştır. TÜİK’in ikinci çeyrek tahminlerine göre tahıl ürünlerinin üretim miktarları 2021 yılında bir önceki yıla göre yüzde 15 oranında azalarak yaklaşık 31,6 milyon ton olmuştur.”
Buğday ve baklagil üretiminde yaşanan kayıpları açıklayan Demirtaş, şunları kaydetti; “Buğday üretiminin yüzde 13.9 oranında azalarak yaklaşık 17.7 milyon ton, arpa üretiminin yüzde 30.7 oranında azalarak yaklaşık 5.8 milyon ton, çavdar üretiminin yüzde 32.4 oranında azalarak 200 bin ton, yulaf üretiminin yüzde 9.1 oranında azalarak 286 bin ton olarak gerçekleştiği tahmin edilmektedir. Baklagillerin önemli ürünlerinden nohutun yüzde 24,6 oranında azalarak 475 bin ton, kırmızı mercimeğin yüzde 30 oranında azalarak 230 bin ton, yumru bitkilerden patatesin ise yüzde 1,9 oranında azalarak 5,1 milyon ton olduğu hesaplanmıştır. Diğer önemli ürünlerden mısır üretimi değişmeyerek 6,5 milyon tonda kalmış, kuru fasulye yüzde 8 oranında artarak 302 bin ton, ayçiçeği üretiminin yüzde 15,6 oranında artarak yaklaşık 2,4 milyon ton olmuştur. Ancak bu rakamlar iyimser rakamlardır. Alandan gelen bilgiler, birçok bölgede rekoltelerin belirtilen oranların altında olduğu yolundadır. Kısmen arttığı belirtilen ürünlerde bile rekolteler tüketimi karşılayamamaktadır. Ayçiçeği rekoltesinin artmasına karşın ayçiçeği yağında yaşanan sıkıntılar da bunu göstermektedir.”
Pandemi nedeniyle yaşanan ekonomik krizden en çok etkilenen sektörün tarımsal faaliyetler olduğunu ve bu olumsuzluklar içerisinde tarımsal üretimin yeteri kadar desteklenmediğini savunan Demirtaş, şu ifadeleri kullandı; “Pandemi nedeniyle dünya ekonomilerinde yaşanan durgunluk devletin ekonominin çarklarını döndürmek amacıyla çeşitli sektörlere kaynak aktarmasına yol açmış, ancak tarım sektörü bundan yararlanamamıştır. Pandeminin tarım ve gıda sektörü üzerindeki bir diğer olumsuz etkisi de stoklamaların artması nedeniyle yaşanan ihracat kısıtlamaları ve fiyat dalgalanmalarıdır. Bu dalgalanmalar özellikle kişi başına gelir düzeyi düşük, gelir dağılımı dengesiz ve temel tarım ürünlerinde dışa bağımlı ülkelerde yıkıcı etkiler yaratmıştır. Türkiye’nin buğday başta olmak üzere birçok temel tarım ürününde dışa bağımlı hale gelmekte olması bu sıkıntılardan önemli ölçüde etkilenmesi sonucunu doğurmuştur.”
‘ARTAN GİRDİ MALİYETLERİ ÇİFTÇİLERİN SIRTINA BÜYÜK BİR YÜK BİNDİRDİ’
Tarımsal üretimde olmazsa olmaz mazot, gübre, tohum, ilaç gibi girdi maliyetlerinin neredeyse tamamına yakının ithal edilmesinin çiftçiler için ayrı bir maliyet sorununa yol açtığını dile getiren Demirtaş, şunları ekledi; “Ülkemizde tarım sektöründe maliyetleri büyük ölçüde girdi fiyatları belirlemekte, girdiler ise neredeyse yüzde 90 oranında ithal edilmektedir. Bunların başında ise mazot, gübre, tohum, ilaç gibi girdiler gelmektedir. Girdilerdeki artış oranları özellikle son dönemde şaşırtıcı boyutlara ulaşmıştır. Örneğin gübre fiyatlarına 16 ayda 35 kez zam gelmiştir. Geçen yıl haziran ayında tonu bin 800 lira olan ÜRE gübresinin ton başına peşin fiyatı 19 Ekim 2021’de 11 bin 700 TL’ye çıkmış, son günlerde art arda gelen zamlarla 14 bin 800 liraya kadar yükselmiştir. Geçen yıl haziran ayında 2 bin 250 liradan satılan DAP gübresi ekim ayında 9 bin 750 liraya, aralık ayında 10 bin 950 liraya çıkmıştır. İki gün arayla yapılan son zamlarla DAP gübre fiyatı yüzde 27 oranında artmıştır. Son bir yılda Üre gübresinde yüzde 394, DAP gübresinde yüzde 259, Amonyum Nitrat gübresinde yüzde 373, Amonyum Sülfat gübresinde yüzde 441, Kompoze (20-20-0) gübresinde ise yüzde 236’lık artış görülmüştür. Döviz kurunda yaşanan düşüş ile bazı gübre firmaları yüzde 20-25’lik indirim yaptıklarını duyurmuşlardır. Ancak kışlık ekimlerden özellikle hububatgillerde ekim büyük oranda tamamlandığından çiftçiye fazla bir katkı sağlamamış, sadece yazlık ekilişlerde özellikle baklagiller, sebze ve meyvelerde bir nebze girdilerden kimyasal gübrelerdeki düşüş oranları kadar yararlı olacaktır.Ama Tarım Kredi Kooperatiflerinden (TKK) gübre fiyatları ile ilgili bugüne kadar herhangi bir indirime gidilmemiştir. Gübreye verilen desteğin yetersizliği de önemli bir sorundur. 2016 yılında gübre ve mazot desteği birleştirilmiş ve 2017’de gübre desteği dekar başına 4 lira olarak sabitlenmişti. Oysa 2015 üretim yılında çiftçi, gübre desteği olarak hububat, yem bitkileri, baklagiller, yumrulu bitkiler, sebze ve meyve alanları için dekara 6 lira 60 kuruş, yağlı tohum ve endüstri bitkilerinde ise dekara 8 lira 25 kuruş destek alıyordu. 2020 ürünü için buğday, arpa, çavdar, yulaf ve tritikale için gübre desteği dekar başına 8 liraya yükseltildi; ancak bu miktar fiyat artışları karşısında yetersiz kaldı.”
‘GÜBREDE DIŞA BAĞIMLI BİR ÜLKEYİZ’
Gübre üretiminde ağırlıklı olarak dışa bağımlı bir ülke olduğumuzu kaydeden Demirtaş, kimyasal gübrenin Türkiye’nin dış ticaretinde en çok açık verdiği ürünler arasında olduğunu ekleyerek sözlerine şöyle devam etti; “Bunun birinci nedeni kimyasal gübrenin içeriğini oluşturan azot, fosfor ve potasyumun ülkemizde yeterince bulunmamasıdır. Gübre fiyatlarının artmasında rol oynayan bir diğer etken de Türkiye’de devlet mülkiyetinde olan gübre fabrikalarının özelleştirmeler yoluyla satılması ve kapatılmasıdır. Özelleştirmeler öncesinde ülkemizin toplam 5,8 milyon ton olan üretim kapasitesinin yüzde 42’si kamu, yüzde 58’i özel sektör kuruluşlarına elindeydi. Bir kamu kuruluşu olan TÜGSAŞ yüzde 29’luk payıyla sektörün başat üreticisiydi ve fiyatların belirlenmesinde önemli bir rol oynamaktaydı. 2004-2005 yılları arasında bu kuruma ait işletmeler satıldı ve kurum tasfiye edildi.”
‘DÖVİZ KURLARI DÜŞTÜĞÜ HALDE MAZOT FİYATLARINDA İNDİRİME GİDİLMEDİ’
Geçen seneye göre döviz kurunda 2 katı bir artış yaşandığını belirten Demirtaş, geçtiğimiz günlerde kur fiyatları düştüğü halde çiftçiler için en önemli gereksinimlerden biri olan mazot fiyatlarında herhangi bir indirime gidilmediğini ifade ederek, sözlerine şöyle devam etti; “2020 sonunda 6,56 lira olan mazot fiyatı da 2021 Aralık ayında 11,49 TL’ye yükselerek neredeyse iki katına çıkmıştır. Bu artışların pompa fiyatlarına tam olarak yansıtılmaması uygulaması yaşanan ekonomik sıkıntı nedeniyle kaldırılmış, ancak daha sonra mevduatlara dolar garantisi verilince kurlar düştüğü halde mazot fiyatlarında bir indirime gidilmemiştir. Kısmi indirimler ise tüketiciye yansıtılmamıştır. Mazota verilen destek de mazot fiyatlarındaki artışın çok gerisindedir. 2020’den bu yana tarımsal desteklemelerde 3 milyar lira artış olmuş, buna karşılık salt 2021 yılında mazota gelen zamlar nedeniyle çiftçinin bütçesinden 6 milyar TL’den fazla para çıkmıştır. Elektrik ve sulama giderlerinin yüksekliği ve gübre fiyatlarındaki artışlar nedeniyle ne doğru dürüst gübre atılabilmiş ne de sulama yapılabilmiştir.
Aralık ayında bankalardaki dolar mevduatlarının TL’ye çevrilmesi durumunda getirilen kur garantisi nedeniyle dolar fiyatları bir miktar düşmüşse de bu düşüş girdi fiyatlarına yansıtılmamıştır. Yalnızca gübrede bazı kuruluşlar küçük indirimler yapmış ancak bu da sorunu çözmeye yetmemiştir.”
‘SON AYLARIN EN ŞİKAYET EDİLEN KONUSU GIDA FİYATLARINDAKİ ARTIŞ’
Gıda maddelerindeki fahiş fiyat artışlarına da değinen Demirtaş, bunun sebeplerini şöyle sıraladı; “TÜİK tarafından geçen yılın enflasyon oranı 14,6 olarak açıklanmıştı. Ancak akademisyenlerden ve eski bürokratlardan oluşan Enflasyon Araştırma Grubu’nun (ENAG) açıkladığı rakamlara göre gerçek enflasyon oranı yüzde 36,72’ydı. 2021 yılında enflasyon TÜİK’e göre 19.89, ENAG’a göre 49.87 olmuştur. Aradaki fark, enflasyon sepeti içerisinde halkın gerçek tüketimini oluşturan gıda ürünlerinin yeterince yer almamasından ve sepetin yıllık enflasyon hesaplamaları yaklaşırken, fiyatı azalan ürünlerle revize edilmesinden kaynaklanmaktadır. Ülkemizde gıda fiyatlarındaki artış son ayların en çok şikayet edilen konusudur. Bu olguda pazarlama alanında yaşanan sıkıntılar belirli bir rol oynamaktadır.
Döviz fiyatlarındaki sıçramalar da ithal malların fiyatlarının pahalanmasına ve maliyet enflasyonunun yükselmesine neden olmaktadır. Bu durum göz önüne alınmadığı takdirde tek başına pazarlama zincirinin son halkası üzerinde uygulanacak baskılar ters tepecek, zincir marketler fiyatlarda bir indirim yapsa bile bu durum çiftçinin piyasaya sattığı ürünlerin fiyatlarının düşmesine yol açacaktır. Maliyet enflasyonu nedeniyle gübre, mazot, ilaç başta olmak üzere bir çok ithal ürün kullanan çiftçi bu durumda iflasa sürüklenecek ve üretimi terk edecektir. Bu da üretimin azalması dolayısıyla gıda fiyatlarının yükselmesine neden olacaktır.”
‘ÇİFTÇİLERİMİZ GÜMRÜKSÜZ İTHALAT İLE REKABET EDEMİYOR’
Tarımsal üretimde rekolte düşmelerinin yaşanması nedeniyle gümrüksüz ithalat yoluna gidildiğini fakat bu durumun çiftçilerin rekabet edebilme imkanını ortadan kaldırdığını anlatan Demirtaş, şunlara dikkat çekti; “Yerli üretimin rekabet şansını kaybetmesi sonucu, başlangıçta ucuz fiyatlarla piyasaya giren yabancı tarım ürünleri tedarikçileri, fiyatları istedikleri gibi artırmaktadır. Bu da kısır bir döngü yaratmaktadır. Bu olgu, şu günlerde gübre ve yem fiyatlarından Ayçiçek yağı fiyatlarına kadar hemen tüm tarımsal girdi ve ürün fiyatlarını etkiler hale gelmiş bulunuyor. O nedenle, örneğin ülkemizde GDO’lu tohum kullanımını yasakladığımız halde tavuk yeminde GDO’lu yemlerin ithaline izin vermek zorunda kalıyoruz. Bu sorun ayrıca halkın gıda maddesi olarak kullandığı tarım ürünlerinde kaçakçılığın artmasına neden oluyor. Geçtiğimiz günlerde Hatay’da Ticaret Bakanlığı Gümrük Muhafaza ekiplerince gerçekleştirilen operasyonda 5 bin ton genetiği değiştirilmiş, Türk Gıda Kodeksi’nde uyumsuz pirinç ele geçirilmesi de bu durumu kanıtlıyor. Aynı şekilde yem fabrikaları döviz kurundaki düşüşü yem fiyatlarına da yemin kalitesine göre yansıtmaya başlamış olup; besi ve süt yemlerinde çuval başına 40-50 TL, kanatlı yemlerinde ise; çuvalda 70-80 TL’lik indirim yapmıştır.”
‘TARIMDAKİ SIKINTILARIN EN BÜYÜK NEDENİ YETERSİZ DESTEKLER’
Hem 2020 yılında yaşanan pandemi krizinin yarattığı ekonomik krizde hem 2021 yılında tarımsal üretimin iyileştirilmesi için çiftçilere yeterli desteğin verilmediğini iddia eden Demirtaş, tarıma ayrılan bütçeye ilişkin görüşlerini aktararak şunları belirtti; “Tarım sektöründe yaşanan sıkıntıların en büyük nedeni üreticiye verilen desteklerin yetersiz olması ve bunun sonucunda ortaya çıkan borç sarmalıdır. Desteklemede asıl sorun Tarım Yasası’nın öngördüğü asgari miktar olan GSMH’nın yüzde biri oranında desteğin bu kanunun çıktığı 2006 yılından bu yana verilmemiştir. Örneğin, 2021 yılı bütçesinden ayrılması gereken miktar Tarım Yasası uyarınca 43 milyar TL civarında olması gerekirdi. Ancak böyle olmamış, tarım destekleri, 2020’de olduğu gibi 2021’de de 22 milyar lira olarak belirlenmiştir. Başka bir deyişle 2020-2021 yılları arasında destekleme bütçesinde hiçbir artış yapılmamış, yalnızca bütçe içerisinde bazı kalemlerde destekler artırılırken bazılarında düşürülmüştür.
2022 yılı Merkezi Yönetim Bütçesi’nde ise tarımsal destekleme ödemeleri için 25 milyar 834 milyon lira ayrılmıştır. Bu rakam, yasaya göre verilmesi zorunlu asgari miktarın yarısından daha azdır. Bu durumda genel bütçeyi artırmadan destekleme içinde kaynakları bir üründen diğerine ya da bir girdiden diğerine aktararak sorunu çözmek mümkün değildir.”
‘ÖNLEM ALINMAZSA YAŞANAN SORUNLAR KATLANARAK DEVAM EDECEK’
Çiftçilerin ciddi bir borç yükü altına girdiğinin ve borçlarını ödeyemez hale geldiğinin altını çizen Demirtaş, şunları söyledi; “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu’nun (BDDK) verilerine göre, Nisan 2021’de çiftçinin özel ve kamu bankalarına 142 milyar TL olan borcu, Temmuz’da 147 milyar 409 milyon TL’ye çıkmıştı. Yıl sonu itibariyle bu borç 149 milyar liraya çıkmıştır. Tarım Kredi Kooperatifine olan borç da 10 milyar lira civarındadır. Çiftçinin ayrıca serbest piyasaya olan borcu da 50 milyar lira civarında tahmin edilmektedir. Sonuç olarak 200 milyarı aşan bir borç yükü çiftçimizin sırtına binmiş durumdadır. Geçtiğimiz yıllarda yeterli destek alamadığı için kaynak ihtiyacını borçlanarak karşılayan çiftçilerimiz, artık borçlarını ödemekte zorlanmaktadır.
Geciken ödemeler nedeniyle katlanarak artan faiz oranları bir süre sonra altından kalkılamaz hale gelmekte, borçlanma sürecinde çiftçiler birbirlerine müteselsilen kefil oldukları için tüm köylü haciz tehdidi ile karşı karşıya kalmaktadır. Ülkemizin tarım, girdi ve gıda üretimi açısından sıkıntılar yaşadığı bu dönemde çiftçinin üretim araçlarına, traktörüne, hayvanlarına haciz konulmaktadır. Bu süreç durdurulmaz ve çiftçi borçlarına acil bir çözüm bulunmazsa, içinde yaşadığımız sorunlar önümüzdeki yıllarda katlanarak artacak ve telafi edilmesi çok güç sonuçlar doğuracaktır. Geçtiğimiz dönemde Korona Virüs salgınının yarattığı sıkıntılar karşısında açıklanan destek paketlerinden çiftçimiz yararlanamamıştır. Tarımsal üretimin geçen yıl artması ve tarım sektörünün büyümeye olumlu katkı sağlaması, çiftçinin rahat bir ortamda üretim yaptığı anlamına gelmemektedir. Çiftçi, kendisinin ve ailesinin emeğini son zerresine kadar zorlayarak, ihtiyaçlarını kısarak ve borçlanarak üretimi güçlükle sürdürebilmektedir. Üretim araçlarından mahrum kalan bir çiftçinin üretimi ve köyü terk ederek kentlerde yaşam aramaya çıkmaktan başka şansı yoktur. Bu da ülkemizde kentlerde yaşanan işsizlik sıkıntısını artıracaktır.”
‘ORMAN YANGINLARI KURAKLIĞI TETİKLEYEREK TARIMSAL ÜRETİMİ OLUMSUZ ETKİLEDİ”
2021 yaz aylarında Ege ve Akdeniz bölgelerinde yaşanan büyük çaplı orman yangınlarının tarımsal üretimde iyi olmayan tabloyu daha da kötüleştirdiğini savunan Demirtaş, şunları dile getirdi; “Ormanlar Türkiye’nin ekosisteminin önemli bir parçasıdır ve tarım için gereken iklim koşulları açısından orman kayıpları kuraklık başta olmak üzere uzun vadeli olumsuz etkilere yol açmaktadır. Kuraklıkla orman yangınları arasındaki ilişki yangınlar çıkmadan önce Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nün yayınladığı 2021 Yılı Mayıs Ayı Alansal Yağış Raporu’nda vurgulanmış ve yoğun ormanlarla kaplı bölgelerde kuraklığın etkisiyle yangın olaylarıyla karşılaşılabileceği konusunda uyarı yapılmıştı. Orman Genel Müdürlüğü 2021 Yılı Kurumsal Mali Durum ve Beklentiler Raporu’nda, ‘Coğrafi konumu itibariyle Akdeniz iklim kuşağında yer alan ülkemizde ormanlarımızın büyük bir bölümü yangın tehdidi altında bulunmakta olup, toplam ormanlık alanın yüzde 60’ını birinci ve ikinci derece yangına hassas alanlar oluşturmaktadır. Bu sebepten orman yangınları ülkemiz ormancılığının öncelikli konuları arasında yer almaktadır’ ifadesi kullanılmıştı. Ülkemizde yaşanan orman yangınlarının yanı sıra aynı dönemde görülen sel baskınlarının da küresel ısınmanın giderek artmasıyla ilgili olduğu bilinmektedir. Akdeniz ve Karadeniz bölgelerinin çelişkili atmosferik olaylara en çok maruz kalacak bölgeler arasında yer aldığı çeşitli bilimsel araştırmalar tarafından da doğrulanmıştır. Küresel ısınma ve ona bağlı bu tür iklimsel dengesizliklerin yol açtığı sorunlar, tarımsal üretimi de olumsuz yönde etkilemektedir. Akdeniz bölgesinde aşırı kurak ve sıcak havalar nedeniyle sebze ve meyve üretimi zarar görürken, Karadeniz bölgesinde ısı artışı ve aşırı yağışlar başta fındık olmak üzere bölgenin tarımsal ürünleri üzerinde olumsuz etkiler yaratmıştır.”
TZD olarak bir ‘Acil Müdahale Planı’ oluşturulması gerektiğini savunduklarını belirten Demirtaş, bu önlem planı ile ilgili şunları aktardı; “ Bu plan, kuraklık ve yangınlardan etkilenecek alanların doğal özelliklerinin koruyacak önlemleri içermelidir. Bu önlemlerin başında, ormanlık alanların korunması ve yaygınlaştırılması, yanan ormanlık alanların ağaçlandırılmasında yangına ve kuraklığa dayalı ağaç ve bitki türlerine ağırlık verilmesi, su kaynaklarımızın korunması ve geliştirilmesi gelmektedir. Halihazırda ormanları tahrip eden turizm, madencilik vb. amaçlarla ormanlık alanların amaç dışı kullanımlara tahsis edilmesi, uluslararası piyasalarda kereste fiyatlarındaki artıştan yararlanmak için ağaç kesimine hız verilmesi, doğal su kaynaklarının HES’lerle tahrip edilmesi gibi uygulamalardan hızla vazgeçilmelidir.”
Orman arazilerinin beşeri faaliyetlere açılmasının da ciddi sorunlara yol açtığını vurgulayan Demirtaş; “Son yangınlardan hemen önce yürürlüğe giren ve kıyılar başta olmak üzere orman alanlarındaki yapılaşma tasarrufunu Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkisine bırakarak kanun orman arazilerinin Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri adı altında turizm yatırımcılarına açılmasını öngören yasa, son yangınlarda tahrip olan orman alanlarının korunması ve yeniden ağaçlandırılması açısından büyük bir tehlike yaratmaktadır. Başta Kazdağları olmak üzere son yangınlardan etkilenmemiş orman alanlarımızda yeni maden işletmelerinin kurulmasına yönelik izinler de doğal yapının tahrip edilmesi açısından gözden geçirilmeli ve iptal edilmelidir. Sonuçta, ortaya çıkan gelişmeler yangınlara karşı mücadeleye zarar verecek, ormanların amaç dışı kullanımlarına yol açacak yasa ve izin belgelerinin gözden geçirilmesi, bunun yanı sıra çıkan yangınlara hızlı ve etkili bir biçimde müdahale edebilmek için bir acil müdahale planı hazırlanması gerekmektedir. Bu planın hazırlanmasında kamu ve sivil toplum kuruluşları işbirliği yapmalı ve alınacak önlemlerin özel çıkarlar nedeniyle etkisiz kılınması mutlaka önlenmelidir.” şeklinde konuştu.

- Reklam -