Ataman Oğuz, çalışmalarında sosyolojik bir kavram olan “delilik” temasını ele alıyor. Eserlerinde, toplumsal damgalamadan uzak bir bakışla ideal güzellik ve psikolojik körlük arasındaki ilişkiyi inceliyor. Sanatçı, “enkarne” adını verdiği kitaplardan oluşan kolajlar üzerinde karışık teknik kullanarak çalışmalarını sürdürüyor. Oğuz, İstanbul’daki atölyesinde sanat üretimine devam ediyor.

Melike Köse ise resimlerinde tinsellik, öfke, üzüntü ve mutluluk gibi duygusal imgeleri birlikte işliyor. Köse’nin eserlerinde anılar ve duyguların birleşimi, varoluşa dair bir hikâye olarak yorumlanıyor. Sanatçı, eğitimini Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde tamamladı. Bir dönem Prof. Dr. Devrim Erbil’in Bodrum atölyesinde sanat asistanlığı yapan Köse, çalışmalarını Ankara’daki atölyesinde sürdürüyor.

Sergi, 7 Mart’ta sanatseverleri ağırlayacak.

Ankara’da toplu ulaşım hizmeti veren EGO Genel Müdürlüğü’nün turistik güzergâhlara ulaşım sağlayan 402 numaralı otobüs hattı, her gün 10.00 ile 17.00 saatleri arasında sefer düzenliyor.

Başkent’in önemli turistik noktalarına ulaşım imkânı sunan 402 hattı, belirlenen saat aralığında her saat başı hareket ederek vatandaşlara ve ziyaretçilere hizmet veriyor.

402 Hattı Ücretsiz Mi?

Kamuoyunda zaman zaman ücretsiz olduğu yönünde algı oluşan 402 numaralı hatla ilgili yetkililerden yapılan bilgilendirmeye göre, bu hat diğer EGO hatları gibi ücretli olarak çalışıyor. Normal toplu taşıma tarifesi uygulanıyor.

Turistik Noktalara Kolay Ulaşım

402 hattı; Ankara’nın tarihi ve kültürel bölgelerine erişimi kolaylaştırmayı amaçlıyor. Özellikle şehir dışından gelen ziyaretçiler için merkezi lokasyonlara toplu taşıma ile ulaşım imkânı sunan hat, gün içinde düzenli seferleriyle dikkat çekiyor.

EGO yetkilileri, sefer saatleri ve güzergâh bilgileriyle ilgili güncel duyuruların resmi kanallar üzerinden takip edilmesi gerektiğini hatırlatıyor.

Programın açılış konuşmasını yapan Vakıflar Genel Müdürü Sinan Aksu, etkinliğe katılan vakıf başkanlarına teşekkür ederek, vakıf kültürünün dayanışma ve yardımlaşma geleneğinin önemine vurgu yaptı.

İkincisi düzenlenen Vakıflar Başkanlığı buluşmasında konuşan Bakan Ersoy ise, vakıf geleneğinin tarih boyunca mazlum ve ihtiyaç sahiplerinin yanında olduğunu belirtti. Gazze’de yürütülen insani yardım çalışmalarına değinen Ersoy, “Gazze’de Vakıflar Genel Müdürlüğümüzün yanı sıra diğer vakıflarımız da yardımlar sağlamıştır. Milletimiz Gazze’deki kardeşlerini hiçbir zaman yalnız bırakmamıştır, bırakmayacaktır.” ifadelerini kullandı.

Konuşmaların ardından edilen dua ile birlikte iftar açıldı. Programda katılımcılara Ramazan şerbeti ikram edildi.

Aralarında Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) ve Komünizmle Mücadele Derneği üyelerinin de bulunduğu kalabalıkların saldırısıyla olaylar büyüdü. Çıkan çatışmalarda iki kişi yaşamını yitirdi, çok sayıda kişi yaralandı. Güvenlik güçlerinin müdahalesi de tartışmalara neden oldu.

O dönem MTTB’nin başkanlığını yapan İsmail Kahraman, ilerleyen yıllarda Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı görevini üstlendi.

“Kanlı Pazar” olarak tarihe geçen 16 Şubat 1969 olayları, Türkiye’de 1970’li yıllara damga vuran sağ-sol çatışmalarının önemli dönüm noktalarından biri olarak hafızalardaki yerini koruyor.

Kurtuluş Savaşı’nın lideri Mustafa Kemal Paşa, Amasya Genelgesi ve Erzurum ile Sivas kongrelerinin ardından 27 Aralık 1919’da Ankara’ya ulaştı. Dikmen sırtlarında Seymenlerin büyük bir coşku ve kararlılıkla yaptığı karşılama, halkın Milli Mücadele’ye açık desteğinin güçlü bir göstergesi oldu.

Ankara Neden Seçildi?

Ankara’nın Anadolu’nun ortasında yer alması, cephelere ulaşım kolaylığı sağlaması ve işgal altındaki İstanbul’dan uzak olması, Milli Mücadele için güvenli bir merkez oluşturdu. Bu stratejik tercih, direnişin planlı ve güçlü şekilde örgütlenmesinin önünü açtı.

Başkent Yolunun İlk Adımı

27 Aralık 1919, yalnızca bir karşılama günü değil; Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılmasına ve Ankara’nın başkent olmasına uzanan sürecin başlangıcı olarak tarihe geçti. Ankara, bu tarihten itibaren Milli Mücadele’nin siyasi ve askeri üssü haline geldi.

Bugün Ne İfade Ediyor?

Her yıl anılan 27 Aralık, bağımsızlık iradesinin halkla buluştuğu, güvenin ve kararlılığın simgesi olan tarihi bir dönüm noktası olarak hafızalardaki yerini koruyor. Ankara, o gün üstlendiği rol ile Türkiye’nin kaderini belirleyen şehir oldu.

27 Aralık’tan Sonra Ankara’da Neler Yaşandı?

Mustafa Kemal Atatürk, Ankara’ya gelişinin hemen ardından çalışmalarını bugünkü Altındağ sınırlarında yer alan Ziraat Mektebi’nde sürdürmeye başladı. Burada Heyet-i Temsiliye toplantıları yapıldı, Milli Mücadele’nin yol haritası Ankara’dan çizildi.

Ankara Fiilen Merkez Oldu

1919’un son günlerinden itibaren Anadolu’nun dört bir yanından gelen komutanlar, aydınlar ve temsilciler Ankara’da buluştu. Direnişin askeri ve siyasi koordinasyonu bu kentten sağlandı. Ankara, artık yalnızca bir şehir değil, milli iradenin karargahıydı.

TBMM’ye Giden Süreç

27 Aralık 1919’dan yaklaşık dört ay sonra, 23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi Ankara’da açıldı. Bu adımla birlikte egemenlik, resmen millete geçti ve Ankara, yeni Türk devletinin yönetim merkezi haline geldi.

Başkentliğin Temeli Bu Gün Atıldı

27 Aralık’ta atılan adım, 13 Ekim 1923’te Ankara’nın başkent ilan edilmesine uzanan sürecin başlangıcı oldu. Ankara’nın başkent oluşu bir tesadüf değil; Milli Mücadele boyunca üstlendiği tarihsel rolün doğal sonucuydu.

Bugün Bu Yüzden Önemli

27 Aralık 1919, yalnızca bir karşılama günü değil;

• Milli Mücadele’nin yönünün netleştiği
• Halk iradesinin merkeze taşındığı
• Yeni bir devletin temellerinin atıldığı

tarih olarak kabul ediliyor.

Bu özel gün, kahvenin dünyanın birçok ülkesinde milyonlarca insanın günlük yaşamının parçası haline gelmesini, ekonomik değerini ve sosyal etkileşimdeki yerini hatırlatıyor. Aynı zamanda kahve üreticilerine destek olmayı, sürdürülebilir tarım uygulamalarını teşvik etmeyi ve kahve endüstrisinde emeği geçen herkese farkındalık oluşturmayı hedefliyor. Bu nedenle 5 Aralık, sadece bir içeceğin değil, dünya genelinde ortak bir kültürün ve paylaşımın günü olarak kabul ediliyor.

Osmanlı'da Kahve Kültürü Nasıl Başladı?

Osmanlı’da kahve kültürü, 16. yüzyılın ortalarında Yemen’den İstanbul’a ulaşmasıyla başladı. Rivayete göre kahve ilk kez 1550’li yıllarda Yemen Valisi Özdemir Paşa tarafından İstanbul’a getirildi. Kısa sürede saray mutfağına giren kahve, hem lezzeti hem de sohbet kültürünü zenginleştirmesi sayesinde halk arasında da hızla yayıldı.

1554’te Tahtakale’de açılan ilk kahvehaneler, Osmanlı toplum yaşamında yeni bir dönemi başlattı. Bu mekânlar zamanla yalnızca kahve içilen yerler değil; edebiyatçıların, tüccarların, devlet adamlarının bir araya geldiği sosyal merkezler hâline geldi. Kahvehanelerde meddah gösterileri yapılır, şiirler okunur, satranç ve tavla oynanır, böylece kahve kültürü sosyal hayatın ayrılmaz bir parçasına dönüşürdü.

Bazı dönemlerde kahvehanelerinin toplumsal etkisi nedeniyle yasaklanmaya çalışılsa da kahve, Osmanlı’nın günlük yaşamından hiç eksik olmadı. Sonuç olarak Osmanlı’da kahve kültürü, hem sosyal hayatı şekillendiren hem de günümüze kadar uzanan köklü bir gelenek haline geldi.

Belh'te tanınmış bir araştırmacı olan Şeyh Muhammed Mansuri'nin yanında ilk eğitimini alan Hayyam, Nişabur bölgesinin büyük hocalarından İmam Nişaburlu Mowaffaq'ın yanında öğrenimine devam etti. Büyük Selçuklu Devleti'nin veziri ve 'Siyasetname' kitabının yazarı Nizamül-Mülk ile aynı medreseye giden Hayyam, zamanın ünlü alimi Muvaffakeddin Abdüllatif ibn el Lübad'dan da eğitim aldı.

Hayyam, kaleme aldığı rubailerinde, dünya, var oluş, Allah, devlet ve toplumsal örgütlenme biçimleri gibi hayata ve insana ilişkin konuları işledi. Evreni anlamak için kendi içinde yaptığı akıl yürütmelerini, eşine az rastlanır bir edebi dille dörtlüklerine yansıttı.

Celali takvimini hazırladı

Matematik ve astronomi konularında da dünyanın önde gelen bilim insanlarından biri olan Hayyam, çok sayıda bilimsel çalışmaya imza attı.

Şair ve bilim insanı Hayyam, miladi ve hicri takvimlerden daha hassas 'Celali' takvimini hazırladı. Daha çok geceleri astronomiyle ilgilenen Hayyam, geometri ve tıp konularında da çalışmalarda bulundu.

Yapılan araştırmalara göre, Fransız matematikçi Blaise Pascal'ın soyadıyla anılan Paskal üçgeni ile binom açılımını, Pascal'dan önce bulan ve ilk kullanan isim de Ömer Hayyam'dı.

Hayyam'ın düşünce ve duygularını ince bir dille ifade ettiği ve Türkçe başta olmak üzere birçok dile çevrilen rubaileri 158 olmasına rağmen ona isnat edilen rubai sayısı 1000'i geçiyor.

Zaman zaman Semerkant, Buhara, Belh ve İsfahan gibi bilim ve sanat merkezlerinde dolaşmayı tercih eden Hayyam, felsefe, edebiyat, matematik ve astronomi alanında 18 esere imza attı.

Selçuklu hükümdarı Melikşah'a danışmanlık da yapan Hayyam'ın, İbn Sina ekolüne sahip olduğu ayrıca Batıni ve Mu'tezile inanışlarını tercih ettiğine inanılıyor.

Hayyam lakabına uygun olarak mezarı çadır şeklinde tasarlandı

Lübnanlı yazar Amin Maalouf, birçok dile tercüme edilen ve büyük ilgi gören 'Semerkant' adlı romanında, Hayyam'ın Selçuklu döneminin ünlü veziri Nizamül-Mülk ve İsmaililik mezhebine dayalı Haşhaşiler tarikatını kuran Hassan Sabah ile arkadaşlıklarını kurgusal bir dille ele aldı.

Ömer Hayyam, 4 Aralık 1131'de 83 yaşındayken hayata veda etti. Hayyam'ın anıt mezarı, İran'ın kuzeydoğusundaki Rezevi Horasanı'na bağlı Nişabur'da kendi adını taşıyan meydana yakın bir yerde bulunuyor. Rıza Şah Pehlevi tarafından 1934'te Tahran Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı, mimar, heykeltıraş ve ressam Prof. Dr. Hoşeng Seyhun'a yaptırılan ve inşası 1963'te tamamlanan mezar, çadırcı anlamına gelen 'Hayyam' lakabına atıfla çadır şeklinde tasarlandı.

Hayyam'ın rubaileri, Nişabur'un ünlü firuze taşı renginde talik hattıyla 20 bin metrekarelik bahçede beyaz mermerden yapılan, yüksekliği 22, genişliği 18 metre olan anıtın kenarlarına yazıldı.

Eserleri

Hayyam'ın eserlerinden ismi bilinen 18'i şunlar:

Melikşah'a ithaf edilen, astronomi ve takvime ilişkin 'Ziyc-i Melikşahi', geometriye dair 'Kitabün fi'l Burhan ül Sıhhat-ı Turuk ül Hind', cebir ve denklemlere dair 'Risaletün fi Berahin İl Cebr ve Mukabele', aritmetikle ilgili 'Müşkilat'ül Hisab', genel prensiplerle ilgili 'İlm-i Külliyat', takvim ve yılbaşı tespitine dair 'Nevruzname', Öklid'in bir probleminin çözülmesi metoduyla ilgili, Hollanda Leiden kütüphanesinde bir nüshası mevcut olan 'Risaletün fi Şerhi ma Eşkele min Musaderat'.

Felsefede ontoloji bahsine dair Britanya kütüphanesinde bir nüshası bulunan 'Risaletün fi Vücud', felsefeyle ilgili 'Risaletün fi'l Kevn vet Teklif', fizik konusunda 'Muhtasarun fi't Tabiiyat', meskun yerlerin iklimi ve hava değişikliklerine dair 'Levazim'ül Emkine', üç meseleye cevap ve alemde zıtlığın zorunlu olduğuna dair 'Fil Cevab Selaseti Mesail ve fi Keşfil Hicab', pırlantalı eşyaların taşlarını çıkarmadan kıymetini bulmanın yöntemine dair 'Mizan'ül Hikem', altın ve gümüşten yapılmış bir cisimde altın ve gümüş miktarının bilinmesine dair kaleme alınan ve Almanya'da Goethe kütüphanesinde bir nüshası mevcut olan 'Risaletün fil İhtiyal li Marifet'.

Allah'ın alemleri yaratmasının ve insanları ibadetle yükümlü kılmasının hikmetine dair 'Abdurrahman'el Neseviye Cevab', 'Nizamülmülk', Arapça rubailerinden oluşan 'Eş'arı bil Arabiyye' ve ilim prensipleri 'Fil Mutayat'.