Mektup yazardık hatırlarmısınız birbirimize ,en kıymetli dostlarımıza ,önemsediğimiz insanlara…
Çokta eskiye dayanmaz üstelik bu daha 15 – 20 yıl öncesine kadar kullandığımız iletişim yollarından birisiydi.

Tüm samimiyetimizle ifade ettiğimiz duygularımız kağıda özenilerek yazılır, hal hatır gerçekten merak edilerek sorulur en son büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öpülerek selam edilir ve mektup sonlandırılırdı. Hatta daha da eskilere gidilse mektuplarda daha özel kişiler için mesajlar gizlenir ya ucu yakılır ya birtakım işaretler eklenir mektup içinde mektup gizlenirdi. Sonra Kağıt özenle katlanır zarfa konulur zarf dil yordamıyla kapatılır arkasına gönderen ve alıcı yazılarak postaneye gidilir cüz’ide olsa bir miktar ücret mukabilinde muhataba gönderilirdi.

Şimdilerde bunu duyan yeni nesil için herhalde angarya ve külfet olarak karşılık bulur bu durum. Her şeyin bu kadar hızlı tüketildiği yok edildiği bu çağda elbette ki bizim mektuplarımız nostaljik bir obje artık. Yıllarca saklanan en özel resimler albümler mektuplar mendillerde öyle keza. Bunları çağımızın gençlerine anlatabilmeyi yaşatabilmeyi çok isterdim doğrusu. Sesli harfleri bile hayatlarından çıkartarak anlamsız kelimelerle iletişim kuran, hatta var olan kelimelerin bile çok azını kullanan ,samimiyetsiz kalabalıklar içerisinde aslında yapayalnız olan dijitalleşen dünyaya ayak uydururcasına ruhsuzlaşan yarı robot gençlerimize…

Özel günlerde bayramlarda yılbaşlarında atılan kartpostallar bile çok daha samimiyet içerirken önce e-postaya daha da ilerleyerek çevrim içi sohbetlere indirgenen iletişim yollarına tekrardan mektupların kartpostalların eklenmesini elbette beklemiyorum fakat tüketimin bu derece fazla olduğu günümüzde en azından ilişkilerin ,duyguların ,samimiyetlerin komşulukların, arkadaşlıkların ,sohbetlerin böyle çarçabuk tükenmesini arzu etmediğimden kaleme alıyorum belki de bu yazıyı.

Her şey mektubun hayatımızdan çıkmasına bağlı değil belki ama mektupla beraber aslında neleri de hayatımızdan çıkardığımızın bir emaresi bu durum. Samimiyeti ,gerçek duygularla karşımızdakiyle iletişim kurabilmeyi ,oynamadan kendimizi ifade edebilmeyi ,dostluğu ,vefayı, hatır saymayı ,arkadaşlığı ,paylaşmayı ,gözden uzakta olsa gönülde tutabilmeyi ,mektupla ifade edilebilecek duygulara sahip olmayı kısaca ve onları aktarabilecek kıymette dostlara…
Belki kağıda dökülmeyebilir ama mektup yazabileceğiniz ve mektup alabileceğiniz kıymette dostlarınız olması temennisiyle…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz