Bekir Coşkun ile birlikte ölümden dönmüştük

0
29

Yıl  1968 ikimizde polis muhabiriydik.Gazeteciliği çok seviyorduk.Evimize girmek istemezdik.Gazetede koltuklar üzerinde uyurduk.
Bir gün bir ihbar geldi.Bahçelievler’de fuhuş var diye.Bekir Coşkun’un eski bir arabası vardı.Arabaya atladık . Gittik adrese.

Yer bir gazino idi.
Günah kadınları ile tanışılıyor.
Gazinoda sekiz dokuz baraka vardı.
Anlaşan giriyordu odalara.
Bekir ile bir barakanın önüne geldik.
Kapıya bir tekme vur dedim.
Tekmeyi vurdu.
Ben fotoğraf makinesinin deklanşörüne bastım.
Fuhuşun fotoğrafını çekmiştim.
Gazino fedaileri üzerimize yürüdü.
Bekir ile ben arabasına doğru koştuk.
Bekir arabanın anahtarını yerleştirdi.
Gaza bastı.
Araba çalışmıyordu.
Bekir bana:
“İsmail in arabadan it arabayı.” dedi.
Kurşun sesleri gelmeye başlamıştı.
Kurşunlar yanı başımızdan geçiyordu.
Hafif bir itekleme.
Araba çalışmıştı.
Bekir’le beraber bir oh çektik.
O gün ölümden dönmüştük.

İki gün önce Bekir ile telefonla konuşmuştuk.
İsmail yürüyemiyorum.
Yoruluyorum demişti.
Bende dayan arkadaşım.
Vatan bizden çok şeyler bekliyor.
Yaz Bekir yaz demiştim.
Kaybettiğimizi duydum.
İçim ağlıyor.