6 lider, 6 karakter

132

Cumhurbaşkanı adaylarının kampanyalarını televizyondan izliyorum.

İşte vardığım bazı sonuçlar…

++

Recep Tayyip Erdoğan: Güçlü, otoriter, güvenilir, her şeye hakim lider görüntüsü vermeye özen gösteriyor.

16 yıllık yönetim tecrübesini sık sık vurguluyor, seçmende sorunların üstesinden ancak kendisinin gelebileceği izlenimi yaratmaya uğraşıyor.

++

Muharrem İnce: Hitabet, mizah ve polemik yaratma potansiyeline güveniyor.

Diğer adaylardan daha genç ve dinamik oluşunun altını çizmeyi ihmal etmiyor.

Partisinin oylarını birkaç puan artırsa bile bunun gelecekteki siyasi hayatı için önemli bir yatırım olacağını düşünüyor.

++

Meral Akşener: “Yiğit ve mert Anadolu kadını” imajını yaratmaya çalışıyor, adeta komşumuz Hatice abla ve Makbule teyzeyi canlandırıyor.

“Şerefsizler”, “Çemkirmeyin”, “Abidik gubidik yapmayın” gibi sert sözlerle sokakla diyalogunu artırıyor, son toplamda seçmene, “Bu kadın çok yaman!” dedirtmeyi amaçlıyor.

++

Temel Karamollaoğlu: Gücünün farkında, bu yüzden fazla uçmuyor.

Kampanyayı partisini geniş kitlelere anlatmak için fırsat biliyor.

Yüzünden gülümsemeyi ihmal etmeyerek ve yumuşak bir üslup kullanarak diğer liderlerden farklı bir profil çizmek istiyor.

++

Selahattin Demirtaş: Avukatları ve arkadaşlarıyla cezaevinden gönderdiği mesajlarla eşit şartlarda mücadele edemeyişin ve mağduriyetin puanlarını toplamayı hedefliyor.

Cumhurbaşkanı olmaktan ziyade partisinin barajı aşmasına önem veriyor.

++

Doğu Perinçek: Anket sonuçlarına bakarak moralini bozmuyor, özgüvenini bir dakika bile kaybetmiyor.

Seçmen nezdinde, “oy verilecek değil sempatiyle dinlenecek lider” olarak görülmesine kesinlikle aldırmıyor, aksine bundan hoşlanıyor.