Köy öğretmenleri ile yardımlaşma derneği

0
193

Köy, köylü, öğretmen konusu tarih boyunca gündemin ön sırasında yer almıştır. Cumhuriyetimizi kuran ve “Milletin efendisi köylüdür” diyen , büyük önder Atatürk, bu konuda tüm dünyaya örnek olmuştur.

“İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” temel anlayışı, yöneticilerin ve halkın dilinde sürekli dolaşmaktadır. Bu gerçek, ülkemizde ve dünyada zaman zaman rafa kaldırılmakta, uunutulmakta ve acı sonuçların faturaları halk çıkarılmaktadır.
İstiklâl Savaşı öncesi ve sonrasında büyük çoğunlu köylerde yaşamakta olan cefakâr ve vefakâr halkımız için, yapılması gerekenler ve çözülmesi gereken yığınla bekleyen sorunlar bulunmaktaydı. Bunları em önemlsisi cehaletle mücadele etmekti. Eğitim ve öğretim en sırayı almalı ve bu yolda akıl ,bilim ve teknoloji ışığında gereken atılmlar zaman geçirilmeden uygulamaya konulmalıydı. Büyük önder Atatürk’ün fikirleri ve emirleri ile , dönemin Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati’nin hızı ve öncelikleri ülkemizin kurtuluşu için yol göstericiydi.

Bakanlıklar, Öğretmenler ve yöneticiler gerekli uygulamalara hızla geçmişlerdi. Büyün bunların yanında halkın da konularına sahip çıkması gerekmekteydi. Halkın sahip çıkmadığı hiçbir konu başarılı olamazdı. Bu neden le halk dersanelerine, okuma- yazma seferlerberliğine önem verildi.

Cumhutiyet inancına sarılan vatandaşlarımız yurdun her yanında dernekler kuararak, yokluk ve engeller içinde eğitim ışığını yurda yaymak işsteyen öğretmenlere yardımcı olunması gerkiyorduu. Çok sayıda kurulan dernekler ve okul- aile işbirliği ile eğitim seferberliği başarıya ulaşmak için yürütülmekteydi.
Ankara ‘da kurulan “Köy Öğretmenleri ile Yardımlaşma Derneği” tüm ülkeye örnek olacak kampanyalar açmakta ve uygulamalar yapmaktaydı. Öğretmelere ve okullara kitap ve araç-gereç yardımı, okullarada Atatürk büstleri yerleştirilmesi, Kitaplıklar açılması, köy konaklarında yada uygun binalarda kütüphaneler ve okuma odaları açılması gibi konularda etkin ve yaygın bir çalışma yürütülmekteydi.

1980-90 yılları arasında çalışmalarına yakından tanık ve destek olduğum Ankara Köy Öğretmenleri ile Yardımlaşma Derneği’nin hizmetlerini takdirle, şükranla ve hasretle anmaktayım.

O yıllarda derneğin çok ama çok çalışkan, değerli başkanı Niğmet Ardıç’ı hanımefendinin 24 saat ve yıl boyunca hiç durmadan, yorulmadan çaılştığına yakında tanık oldum. Ziraat Yüksek Mühendisi değerli eşi Kamuran Ardıç beyendi en yakın yarımcısı idi. Her ikisi de ışıklar içinde yatsınlar. İnsanlar gider eserleri kalır.Unutulmaz hizmetlere amza atan bu örnek insanları sağygı ,rahmet ve minnetle anıyorum.

Ankara köylerindeki köy konaklarında kütüphaneler kurulmasında , köy ilkokullarında kitaplık açılmasında, okullara ders araç ve gereçleri sağlanmasında, öğretmenlere çağdaş ansiklopedileri takımlar halinde anınanda ulaştırmakta,yetiştirme yurtlarındaki öğrencilere gösterdikleri ilgi ve yardımları, her türlü öğrenci ve öğretmen sağlığında gösterdikleri yakın ilgi ve gösterdikleri olağanüstü çabaları anlatmaya kelimeler yetersiz kalmakta.
Bütün maddi ve manevi varlıklarını ve zamanlarını köye, köylüye, öğretmenlere, öğrencilere ve halkımaza hizmet için ayıran Niğmet Ardıç hanımefendi ve yakın çalışma arkadaşlarını yürekten selamlıyorum. Derneğin yöneticilerine üstün başarılar diliyorum
Eğitime ve öğretmene hizmet ulusal benliğe ve bilince hizmettir. Eğitime hizmet kutsaldır.