Niğde’de bir baba, kendi imkanlarıyla tahtadan yaptığı aletleriyle 8 yaşındaki serebral palsi (beyin felci) hastası oğlunun tedavisine evde yardımcı olmaya çalışıyor.

Aşağı Kayabaşı Mahallesi’nde bir apartmanda yaşayan Furkan Çakmak (31), serebral palsi rahatsızlığı nedeniyle doğuştan bacaklarını kullanamayan ve konuşma zorluğu çeken 8 yaşındaki oğlu Ali İhsan için evinin bir odasına tahtadan fizik tedavi aleti yaptı. Oğlunun tedavisine evde yaptığı aletlerle destek olmaya çalışan baba Çakmak, Ali’nin yürüyeceği günü iple çekiyor.

Furkan Çakmak gazetecilere yaptığı açıklamada, oğlunun hastalığının tedavisinin olduğunu ancak maddi imkansızlıklardan dolayı tedaviyi gerçekleştiremediklerini söyledi.

Devletin karşıladığı fizik tedavi saatinin yetmediğini, bu yüzden 4 yıl önce kendi imkanlarıyla yaptığı aletlerle oğluna günde 4 saat fizik tedavi uyguladığını belirten Çakmak, “4 yaşındayken hoca tuttuk.

Maddi durumumuz iyiydi, yaptırıyorduk. Maddi durumumuz kötüye gidince evimin bir odasını fizik tedavi merkezine çevirdim. Mersin, Niğde, Ankara gibi yerlerde fizik tedavi merkezlerine gidip cihazlara baktım ve aynılarını yapmaya çalıştım. Cihazları alamadığımız için böyle bir yol izledik.

Faydasını gördük, eskiden daha kötüydü. Ancak bir profesyonellerin yaptığıyla bizim yaptırdığımız fizik tedavi bir olmuyor.” ifadelerini kullandı.

Baba Çakmak, fizik tedavi için kullandığı aletlerden 3’ünü kendisinin yaptığını, daha sonra bir alet de devletin verdiğini ifade etti.

Çocuğunun tedavisi için yaptığı araştırmalar sonucunda Hollanda’da bir üniversitenin hastalığı tedavi edebileceğini öğrendiğini aktaran Çakmak, “Hollanda’daki üniversite tedaviyi yapmayı kabul etti ancak maliyetli. Ayrıca çocuğun geçmişine ait doktorlardan referans mektubu getirmemi istediler.” dedi.

Çakmak, Hollanda Başbakanı Mark Rutte’ye oğlunun durumuyla ilgili mektup yazarak destek istediğini, kendisine göçmen olarak başvuruda bulunmasının önerildiğini ancak bunu kabul etmediğini de anlattı.

Anne Canan Çakmak (30) da Ali İhsan’ın tüm ihtiyaçlarına eşiyle yetişmeye çalıştıklarını belirterek, “Çok üzülüyorum. Diğer çocuklar gibi dışarıya çıkmak, top oynamak istiyor ama elimizden bir şey gelmiyor. Kuzenleri ara sıra geliyor, onlarla eğleniyor ama arkadaşım yok diye sürekli söyleniyor. Tedavi olmasını istiyorum. Eşimin yardımıyla artık bir şeyler yapabiliyorum yoksa tek başıma gücüm yetmiyor.” diye konuştu.